7 ประเภทเกมเมอร์สายดองเกม คุณเป็นคนดองเกมแบบไหน
การดองเกมคือสิ่งที่อยู่คู่กับเกมเมอร์วัยทำงาน แล้วคุณชอบดองเกมแบบไหนล่ะ
สวัสดีครับเพื่อน ๆ ชาวเกมเมอร์ทุกท่าน เชื่อว่าหลายคนที่ก้าวเข้าสู่วัยทำงานแล้ว น่าจะเคยประสบปัญหาเดียวกัน นั่นคือการมีเงินซื้อเกมที่อยากเล่น แต่กลับไม่มีเวลานั่งเล่นเหมือนสมัยก่อน จนทำให้คลังเกมใน Steam, PlayStation หรือ Nintendo Switch เริ่มพอกพูนกลายเป็นกองดองขนาดมหึมาโดยไม่รู้ตัว บางคนซื้อเพราะกระแส บางคนซื้อเพราะลดราคา หรือบางคนแค่เห็นไอคอนเกมอยู่ในเครื่องก็มีความสุขแล้ว ซึ่งพฤติกรรมการดองเกมเหล่านี้สามารถสะท้อนตัวตนและไลฟ์สไตล์ของเราได้เป็นอย่างดีเลยครับ วันนี้เราเลยจะพาทุกคนไปสำรวจตัวเองกันหน่อยกับ “7 ประเภทเกมเมอร์สายดองเกม” มาดูกันดีกว่าครับว่าตัวคุณจัดอยู่ในกลุ่มไหน และชอบดองเกมแบบไหนกันแน่ครับ
1. สายแพ้ป้ายลดราคา รีบดึงมาก่อน เวลาเล่นค่อยว่ากัน
สำหรับสายนี้ ตัวเกมหลักพันไม่เคยชายตามอง แต่พอเห็นป้ายแดงลด 80% หรือเจอเทศกาลเกมลดราคาเมื่อไหร่ หัวใจมันจะสั่นระรัวขึ้นมาทันทีเลยครับ ข้อมูลรีวิวเกมหรือแนวเกมแทบจะไม่มีผลต่อการตัดสินใจ ขอแค่คำนวณแล้วรู้สึกว่า “คุ้มค่า” และ “ราคาถูกเหมือนได้ฟรี” นิ้วก็พร้อมกดเพิ่มลงตะกร้าและจ่ายเงินอย่างไว โดยมักจะปลอบใจตัวเองด้วยประโยคคลาสสิกว่า ซื้อตุนเอาไว้ก่อนเดี๋ยวไม่มีราคานี้อีก ส่วนเรื่องเวลาเล่นค่อยไปบริหารจัดการเอาในอนาคต ซึ่งส่วนใหญ่ลงเอยด้วยการดองยาวจนโดนแจกฟรีในเวลาต่อมา เจ็บช้ำใจกันไปตาม ๆ กันครับ
2. สายความหวัง รู้ว่าไม่มีเวลาเล่น แต่เห็นเกมแล้วมันอุ่นใจ
เกมเมอร์กลุ่มนี้คือกลุ่มที่เข้าใจสัจธรรมของชีวิตวัยทำงานดีที่สุดครับ รู้ทั้งรู้ว่าตารางงานแน่นเอี้ยดจนแทบไม่มีเวลานอน และต่อให้ซื้อเกมมาก็คงไม่ได้เปิดเล่นในเร็ว ๆ นี้แน่นอน แต่ก็ยังเลือกที่จะกดซื้อมาประดับคลังเอาไว้ก่อน เพราะการได้เห็นไอคอนเกมใหม่ ๆ อยู่บนหน้าจอ หรือเห็นปุ่ม Install ในคลังเกม มันช่วยเยียวยาจิตใจที่เหนื่อยล้าจากการทำงานได้อย่างน่าประหลาด เหมือนเป็นการซื้อ “ความหวัง” และสร้างความอุ่นใจให้ตัวเองว่า อย่างน้อยในชีวิตที่แสนวุ่นวายนี้ เราก็ยังมีเกมน่าสนุกรอกล่อมเกลาจิตใจอยู่เสมอ เป็นการซื้อความสุขทางใจที่แม้ตัวไม่ได้เล่น แต่แค่เห็นก็ฟินแล้วครับ
3. สาย Day One ส่วน Day ต่อไปไม่ได้แตะ
กลุ่มนี้คือหน่วยกล้าตายที่ทนกระแสความไฮป์ไม่ไหวครับ ไม่ว่าจะเป็นเกมฟอร์มยักษ์ระดับ AAA หรือเกมอินดี้ที่กำลังเป็นกระแสในโลกโซเชียล พวกเขาพร้อมที่จะพรีออเดอร์หรือกดซื้อตั้งแต่วันแรกที่วางจำหน่ายทันที คืนแรกที่เกมเปิดให้เล่นบอกเลยว่าจัดเต็ม นั่งเล่นตาแฉะยันสว่างพร้อมกับแคปรูปไปโพสต์ลงกลุ่มแชร์ความสนุกกับเพื่อน ๆ อย่างคึกคัก แต่พอตื่นเช้ามาของวันต่อมา กระแสเริ่มซา ความตื่นเต้นที่เคยมีเต็มร้อยกลับลดฮวบลงดื้อ ๆ ซะอย่างนั้น สุดท้ายตัวเกมเลยถูกทิ้งร้างไว้แถว ๆ Chapter 2 ปล่อยให้ตัวละครยืนเหงาเฝ้าคลังเกมยาวไป ส่วนเจ้าของน่ะเหรอครับ ย้ายไปมองเกมใหม่ที่จะเปิดตัวในสัปดาห์หน้าเรียบร้อยแล้วครับ
4. สายเนื้อเรื่อง ซื้อเกมมานะ แต่ดู YouTube
เกมเมอร์สายนี้มักจะเป็นคนที่หลงใหลในเนื้อเรื่องที่เข้มข้น ดราม่าจัดเต็ม หรือปมปริศนาที่ชวนติดตามครับ พวกเขาพร้อมที่จะสนับสนุนผู้พัฒนาด้วยการกดซื้อเกมแท้มาไว้ในครอบครองอย่างถูกต้องเพื่อความสบายใจ แต่พอถึงเวลาต้องเปิดเล่นจริง กลับพบว่าระบบเกมเพลย์มันซับซ้อนเกินไป เดินหลงทางบ่อย หรือขี้เกียจฟาร์มเวลให้เหนื่อยหลังเลิกงาน สุดท้ายเลยเลือกทางลัดด้วยการเปิด YouTube ดูสตรีมเมอร์ที่ชื่นชอบเล่นให้ดู หรือนั่งฟังคลิปสรุปเนื้อเรื่องยาว ๆ จนเข้าใจทะลุปรุโปร่งจนจบเกมแทน กลายเป็นว่ารู้เรื่องราวทุกซอกทุกมุม รู้ฉากจบทุกแบบ แต่เวลาเล่นจริงในไอดีเพิ่งผ่านไปแค่ชั่วโมงเดียว ถือเป็นการดองแบบอิ่มเอมใจเพราะเสพเนื้อเรื่องครบถ้วนเรียบร้อยแล้วครับ
5. สาย Perfectionist เน้นเก็บ 100% แต่เบื่อเอง
กลุ่มนี้คือเกมเมอร์สายฮาร์ดคอร์ที่มีอุดมการณ์แรงกล้าครับ ทุกเกมที่ผ่านมือจะต้องเก็บรายละเอียดให้ครบถ้วน นิยมการไล่เก็บถ้วยรางวัลระดับแพลตตินัม ทำเควสย่อยทุกอันที่ปรากฏบนแผนที่ และต้องเดินสำรวจทุกซอกทุกมุมชนิดที่ว่าไม่ยอมให้เหลือเงาดำในแมพเลยทีเดียว ช่วงแรก ๆ บอกเลยว่าไฟแรงมาก วิ่งวุ่นฟาร์มของและเคลียร์คอนเทนต์เสริมจนแทบไม่ได้แตะเนื้อเรื่องหลัก แต่ด้วยความที่พยายามเค้นทุกหยาดเหงื่อเพื่อให้คุ้มค่าแผ่น สุดท้ายจิตใจก็ทานทนความซ้ำซากไม่ไหว เกิดอาการหมดไฟหรือเบื่อไปเองดื้อ ๆ ก่อนที่จะได้ไปถึงบทสรุปของเกม กลายเป็นว่าดองยาวเพราะเบื่อกับการวิ่งเก็บของ และทำใจกลับไปเคลียร์ต่อไม่ไหวครับ แต่จะให้ไม่เก็บแล้วเน้นเนื้อเรื่องจนจบก็ไม่ได้อีก เพราะมันผิดผีตัวเอง (555)
6. สายรักเกม ดองเพราะไม่กล้าจบ กลัวจบแล้วเคว้ง
เกมเมอร์กลุ่มนี้ไม่ได้ดองเกมเพราะขี้เกียจหรือไม่มีเวลานะครับ แต่ดองเพราะ “ความผูกพัน” ล้วน ๆ เลยครับ พวกเขาอินกับเนื้อเรื่อง หลงรักตัวละคร และชอบบรรยากาศในโลกของเกมนั้น ๆ มาก เล่นลุยเควสทำนู่นทำนี่มาอย่างยาวนานจนกระทั่งดำเนินเรื่องมาถึงหน้าประตูดันเจี้ยนสุดท้าย หรือรู้ตัวว่าถ้าเดินเข้าจุดนี้ไปจะเป็นการสู้กับบอสใหญ่เพื่อจบเกม ทันใดนั้นอาการใจหายก็เข้าตาจนต้องรีบกดเซฟแล้วปิดเกมหนีดื้อ ๆ ซะอย่างนั้น เพราะทำใจไม่ได้ที่จะต้องบอกลาตัวละครที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา และกลัวว่าถ้าเล่นจนจบแล้วจิตใจจะเกิดอาการเคว้งคว้างเหมือนไม่มีอะไรให้ทำ สุดท้ายเลยเลือกดองเกมรักนี้ไว้ตรงหน้าบอสใหญ่ ปล่อยให้โลกในเกมหยุดนิ่งอยู่อย่างนั้นครับ รอให้หัวใจเข้มแข็งก่อนแล้วค่อยเข้ามา Finish The Story วันหลัง
7. สายทาสการตลาด ซื้อมาเพราะอยากได้ของแถม สุดท้ายไม่ได้เล่น
ปิดท้ายด้วยกลุ่มที่เป็นเหยื่ออันโอชะของฝ่ายการตลาดครับ สำหรับเกมเมอร์สายนี้ ตัวเกมหลักจะสนุกหรือไม่ ระบบเกมเพลย์จะถูกใจไหม แทบไม่ใช่ปัจจัยสำคัญในการเลือกซื้อเลยครับ เพราะสิ่งที่ดึงดูดเงินในกระเป๋าของพวกเขาได้จริง ๆ คือของแถมสุดพรีเมียมต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นสกินตัวละครแบบลิมิเต็ดที่มีเฉพาะรอบพรีออเดอร์, ดนตรีประกอบแถมพิเศษ, อาร์ตบุ๊กสวย ๆ หรือบางทีก็ซื้อเพราะมันมัดรวมอยู่ในแพ็คเกจราคาคุ้มค่าจนอดใจไม่ไหว ขอแค่ได้กดซื้อมาครอบครองให้ได้สิทธิ์และได้เห็นของแถมเหล่านั้นมาอยู่ในไอดีก็ถือว่าภารกิจคอมพลีตแล้วครับ ส่วนตัวเกมหลักน่ะเหรอครับ ถูกปล่อยทิ้งไว้ให้ฝุ่นจับอยู่ก้นคลังอย่างไร้ร่องรอยการกดเข้าเล่นเลยครับ เงินซื้อมันหาง่ายแต่เวลาเล่นมันหายาก
อ่านจบครบทั้ง 7 ข้อแล้ว มีข้อไหนที่ตรงกับพฤติกรรมการเล่นเกมของเพื่อน ๆ บ้างไหมครับ? สารภาพมาซะดี ๆ เลยนะว่าตรงกันไปคนละกี่ข้อ แต่เอาเข้าจริง ๆ แล้ว การดองเกมในวัยทำงานก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิดหรือน่าอายอะไรเลยครับ เพราะบางทีมันอาจจะเป็นความสุขในอีกรูปแบบหนึ่งที่เราสามารถทำได้ในวันที่เหนื่อยล้าจากการทำงานมาทั้งวัน อย่างน้อย ๆ การได้สนับสนุนผู้พัฒนาเกมที่เราชอบ และการได้เห็นคลังเกมค่อย ๆ เติบโตขึ้น มันก็เป็นรางวัลชีวิตที่ช่วยฮีลใจให้เราพร้อมตื่นไปสู้ชีวิตในวันต่อไปได้ดีเลยทีเดียวครับ แล้วเพื่อน ๆ ละครับ เป็นคนดองเกมประเภทไหน หรือมีพฤติกรรมการดองสุดแปลกแบบอื่น ๆ อีกบ้าง ลองคอมเมนต์มาแชร์และแท็กเพื่อนสายดองมาอวดคลังเกมกันได้เลยนะครับ ส่วนวันนี้ผมต้องขอตัวลาไปก่อน สวัสดีครับ
ผู้อ่านคนใดต้องการติดตามข่าวเกมพีซีและคอนโซลทั้งหมดของ This Is Game Thailand ก็สามารถมาได้ที่นี่ครับ >>>คลิก<<<
