7 ค่ายเกมที่ชอบเอาเกมเก่ามาขายในราคาแพง
หากคุณอยากเล่นเกมเก่า Nostalgia Tax คือสิ่งที่ต้องจ่าย
สวัสดีครับเพื่อน ๆ ชาวเกมเมอร์ทุกท่าน เคยมีความรู้สึกนี้กันไหมครับ เวลาที่เรานึกถึงความทรงจำเก่า ๆ ในวัยเด็ก นึกถึงบรรยากาศตอนนั่งเล่นเกมโปรดหน้าทีวีจอแก้วหลังเลิกเรียน ความรู้สึกเหล่านั้นมันช่างหอมหวานจนทำให้เราในวัยผู้ใหญ่ที่มีกำลังทรัพย์ อยากจะคว้าเกมเหล่านั้นกลับมาโลดแล่นบนเครื่องเกมยุคปัจจุบันอีกสักครั้ง แต่ทว่าเมื่อเรากดเข้าไปดูในหน้าร้านค้าออนไลน์ในปัจจุบัน หลายคนก็ต้องอุทานออกมาดัง ๆ ว่า “ทำไมเกมอายุ 20 ปี มันขายราคานี้ ?”
ยินดีต้อนรับสู่โลกของสิ่งที่เรียกว่า “Nostalgia Tax” หรือภาษีความทรงจำครับ ซึ่งในวงการเกมนั้นมีค่ายยักษ์ใหญ่ระดับตำนานอยู่ไม่น้อย ที่รู้ซึ้งถึงจุดอ่อนข้อนี้ดี พวกเขาเลือกที่จะหยิบเอา IP ชื่อดังในอดีตมาปัดฝุ่น วนขายซ้ำแล้วซ้ำเล่าในราคาที่แทบไม่ต่างจากเกมออกใหม่แกะกล่อง เพื่อดักเก็บเงินจากเกมเมอร์วัยเก๋าที่โหยหาอดีต วันนี้เราจะพาทุกท่านไปส่อง 7 ค่ายเกมระดับตำนานที่ขึ้นชื่อเรื่องการขายของเก่าในราคาพรีเมียม จะมีค่ายไหนที่เคยทำเพื่อน ๆ หลังหักกันมาบ้าง มาติดตามกันได้เลยครับ
1. Nintendo
ถ้าพูดถึงค่ายเกมที่หวงแหนบุญเก่าของตัวเองมากที่สุดในปฐพี คงต้องยกตำแหน่งนี้ให้กับปู่นินเทนโดเลยครับ เกมเมอร์ต่างรู้ดีถึงกิตติศัพท์ของสิ่งที่เรียกว่า “Nintendo Tax” ที่ราคาเกมแทบไม่เคยลดลงเลย และพฤติกรรมที่แฟนเดนตายเจ็บช้ำที่สุดคือการจับเอาเกมเก่าจากเครื่องยุคก่อน มาปัดฝุ่นพอร์ตลงเครื่องใหม่อย่าง Nintendo Switch แล้วแปะป้ายขายในราคาเต็มระดับ AAA เท่ากับเกมสร้างใหม่ทันที ตัวอย่างที่ชัดเจนคือ The Legend of Zelda: Skyward Sword HD ที่วางขายในราคาสูงถึง $59.99 (ประมาณ 2,090 บาท) ทั้ง ๆ ที่มันคือเกมเดิมจากเครื่อง Wii ตั้งแต่ปี 2011 ที่นำมาปรับความคมชัดและระบบควบคุมอีกเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แต่นั่นก็เพียงพอที่จะดักเก็บเงินจากแฟน ๆ ที่โหยหาอดีตได้แบบเต็มเม็ดเต็มหน่วย เป็นค่ายที่พิสูจน์ให้เห็นว่าถ้าอยากเล่นเกมเก่าของปู่ มีเงินอย่างเดียวไม่ได้ แต่ต้องมีใจรักระดับแฟนเดนตายด้วยครับ
2. Konami
มาต่อกันที่อดีตค่ายเกมระดับมหาอำนาจที่มีชื่อเสียงระดับตำนานและมีซีรีส์ในมือขึ้นหิ้งอยู่เพียบ แต่ทว่าในช่วงหลายปีหลังมานี้ พวกเขาแทบไม่ได้ลงทุนสร้างเกมฟอร์มยักษ์ภาคใหม่ ๆ ออกมาให้เราได้เล่นกันเลยครับ สิ่งที่พวกเขาถนัดและทำบ่อยที่สุดคือการขุดเอาทรัพย์สินทางปัญญาหรือ IP เก่าแก่ดั้งเดิม มามัดรวมขายใหม่ในราคาที่ชวนตั้งคำถามถึงความคุ้มค่า ตัวอย่างที่กลายเป็นประเด็นร้อนแรงคือ Metal Gear Solid: Master Collection Vol. 1 ที่วางจำหน่ายในราคาพรีเมียมสูงถึงประมาณ 1,726 บาท แต่สิ่งที่แฟนเดนตายได้รับกลับเป็นการพอร์ตเกมเวอร์ชั่นเก่ามาดื้อ ๆ โดยแทบไม่มีการปรับปรุงกราฟิกหรือเฟรมเรตให้เข้ากับฮาร์ดแวร์ยุคปัจจุบันเลย แถมในเวอร์ชั่น PC วันแรกยังมีปัญหาบั๊กและการล็อกความละเอียดภาพจนผู้เล่นบ่นกันอุบว่า คุณภาพไม่ต่างจากการรันบนโปรแกรมจำลองเล่นเอง แต่ค่ายกลับกล้าแปะป้ายเก็บเงินเกือบสองพันบาทจากความทรงจำของแฟน ๆ ครับ
3. SEGA (Atlus)
อีกหนึ่งค่ายระดับตำนานที่รู้ซึ้งถึงพลังแห่งความโหยหาอดีตของแฟนคลับเป็นอย่างดี โดยเฉพาะเจ้าเม่นสายฟ้าที่เป็นมาสคอตประจำค่าย และค่ายลูกอย่าง Atlus เจ้าของซีรีส์เกมสวมบทบาทชื่อดัง พฤติกรรมของพวกเขามักจะมาในรูปแบบการออกเวอร์ชั่นอัปเกรดหรือมัดรวมภาคเก่ามาขายในราคาสูงลิ่ว ตัวอย่างที่เคยเป็นกระแสคือ Sonic Origins มัดรวมเกมโซนิคยุคคลาสสิกมาขายในราคาหลักพัน แถมยังล็อกฟีเจอร์ยิบย่อยไว้ในรูปแบบ DLC แยกขายชวนปวดหัว และที่แสบที่สุดคือการสั่งลบเกมเวอร์ชั่นเก่าที่ราคาถูกกว่าออกจากหน้าร้านค้าออนไลน์ เพื่อบีบให้ผู้เล่นต้องซื้อเวอร์ชั่นใหม่ที่แพงกว่าเดิมเท่านั้น ส่วนทาง Atlus เองก็มักจะใช้สูตรสำเร็จในการออกเกมเวอร์ชั่น “สมบูรณ์” ตามหลังภาคหลักไม่กี่ปีแล้วแปะป้ายขายราคาเต็ม โดยไม่มีส่วนลดหรือตัวเลือกอัปเกรดให้แฟนเกมหน้าเก่าที่เคยอุดหนุนวันแรกเลย เป็นการดักตบเงินจากความรักของแฟนเดนตายได้อย่างเยือกเย็นมากครับ
4. Bandai Namco Entertainment
สำหรับค่ายต่อมาอย่างพี่ใหญ่สายอนิเมะและเกมคอนโซลยอดฮิต ยุคก่อนพวกเขาสร้างความสุขให้เราผ่านหน้าจอไว้มากมายจนฐานแฟนคลับฝังลึกแน่นหนาครับ และนั่นก็กลายเป็นช่องทางทำเงินเมื่อค่ายมักจะหยิบเอาเกม RPG ระดับตำนานในเครือกลับมาขายใหม่ด้วยโมเดลการพอร์ตแบบประหยัดงบสุด ๆ แต่ดันตั้งราคาขายสวนทางกับคุณภาพ ตัวอย่างที่โดนทัวร์ลงหนักมากคือ Tales of Symphonia Remastered เกมระดับขึ้นหิ้งที่แฟน ๆ รักมาก แต่พี่แกกลับหยิบเอาตัวเกมเวอร์ชั่นที่แย่ที่สุด (เวอร์ชั่นพอร์ตของ PS3 ที่ล็อกเฟรมเรตไว้แค่ 30fps) มาแปะป้ายขายใหม่บนเครื่องยุคปัจจุบันในราคาหลักพัน แถมในวันแรกที่วางจำหน่าย ตัวเกมยังมีปัญหาบั๊กกราฟิกเละเทะและเฟรมเรตร่วงกระจายอย่างน่าใจหาย จนแฟนเกมต่างพากันน้ำตาไหลเพราะเจ็บใจที่ความทรงจำดี ๆ ในวัยเด็ก ถูกนำมามัดรวมขายใหม่ในสภาพที่ไม่สมราคาระดับพรีเมียมเอาเสียเลยครับ
5. SNK Corporation
หากย้อนกลับไปในยุค 90 เกมเมอร์วัยเก๋าตัวจริงคงไม่มีใครไม่รู้จักตู้เกมและเครื่องคอนโซลสุดหรูของค่ายนี้แน่นอนครับ ซึ่งในปัจจุบัน SNK แทบจะขับเคลื่อนและทำกำไรด้วยพลังงานจากความคิดถึงของเด็กหนวดในวันนั้นที่เติบโตมาเป็นผู้ใหญ่ในวันนี้ พฤติกรรมที่เห็นได้ชัดคือการเอาไฟล์ ROM เกมต่อสู้คลาสสิกขึ้นหิ้งของตัวเอง มาแพ็คขายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ย้ายเครื่องไปเรื่อย ๆ เปลี่ยนหน้าปกนิดหน่อยแล้วตั้งราคาชวนสะดุ้ง ตัวอย่างคือซีรีส์มัดรวมอย่าง NEOGEO Pocket Color Selection ที่เป็นการหยิบเอาเกมจากเครื่องเกมพกพายุคเก่า ที่ภาพยังเป็นพิกเซลหยาบ ๆ มีสีไม่กี่สี มาแยกขายรวมถึงมัดรวมขายใหม่บนแพลตฟอร์มปัจจุบันในราคาหลักร้อยหลักพันบาท ซึ่งถ้าคุณไม่ใช่แฟนเดนตายระดับพันธุ์แท้ที่อยากย้อนวัยสัมผัสความรู้สึกตอนหยอดเหรียญห้าเหรียญสิบจริง ๆ เห็นราคาที่ค่ายนี้ตั้งไว้ดักคนแก่ขี้เหงาแล้ว มีอันต้องกดปิดหน้าร้านค้าแทบไม่ทันแน่นอนครับ
6. Blizzard Entertainment
นี่คืออดีตพ่อมดน้ำแข็งแห่งวงการเกม PC ผู้สร้างรากฐานเกมวางแผนกลยุทธ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกยุค 90 และ 2000 ครับ พวกเขารู้ดีว่าแฟน ๆ มีความผูกพันและรักในผลงานเก่า ๆ ของพวกเขามากขนาดไหน และนั่นทำให้นโยบายการขุดบุญเก่ามาขายใหม่ของค่ายนี้ กลายเป็นการทำร้ายจิตใจแฟนเกมอย่างเลือดเย็นที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ ตัวอย่างที่เป็นมหากาพย์ดราม่าคือ Warcraft III: Reforged ที่ค่ายโฆษณาชวนเชื่อว่าจะทำการรีเมคเกมระดับตำนานขึ้นมาใหม่ด้วยกราฟิกยุคปัจจุบันและคัตซีนสุดอลังการ แฟนเดนตายยอมควักเงินจ่ายล่วงหน้าในราคาหลักพันบาท แต่พอเกมวางขายจริง สิ่งที่โม้ไว้กลับไม่มี ฟีเจอร์เก่าโดนตัดเกลี้ยง และที่แย่ที่สุดคือระบบบังคับอัปเดตทับไฟล์เกมดั้งเดิม ทำให้แผ่นแท้เวอร์ชันเก่าเล่นระบบเดิมไม่ได้อีกต่อไป กลายเป็นการจ่ายเงินแพงเพื่อซื้อความทรงจำที่พังทลายอย่างแท้จริงครับ
7. Square Enix
ปิดท้ายด้วยพี่ใหญ่แห่งวงการเกม JRPG ค่ายเกมที่แฟน ๆ ชาวไทยมีความทรงจำร่วมด้วยมากที่สุด แต่อีกด้านหนึ่งก็เป็นค่ายที่สร้างความเจ็บปวดให้กับกระเป๋าเงินของเรามากที่สุดเช่นกันครับ เพราะ Square Enix ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้บุกเบิกการตั้งราคามาตรฐานใหม่ที่ดุดันไม่เกรงใจค่าครองชีพโซนไทยเลย พฤติกรรมยอดฮิตของค่ายนี้คือการนำเกมตระกูลดังในอดีตมาปรับปรุงกราฟิกพิกเซลนิด ๆ หน่อย ๆ แล้วแยกขายในราคาเต็มเหนี่ยว ตัวอย่างที่ชัดเจนคือซีรีส์ Final Fantasy Pixel Remaster ที่นำภาค 1-6 มารีมาสเตอร์ใหม่ แปะป้ายขายแยกภาคในราคา 400-600 บาท ถ้าซื้อรวมกันก็หลักพันบาท ซึ่งถ้าแฟนเดนตายคนไหนอยากเก็บสะสมความทรงจำในวัยเด็กให้ครบทุกภาค ก็ต้องยอมจ่ายเงินมัดรวมสูงถึงสองพันกว่าบาทเลยทีเดียวครับ ถือเป็นค่ายที่พิสูจน์ให้เห็นอย่างแท้จริงว่า ในโลกธุรกิจของเหลี่ยมพี่ใหญ่นั้น ความรักและความคิดถึงของพวกเรามันมีราคาค่างวดที่ต้องจ่ายแพงลิบลิ่วจริง ๆ ครับ
สุดท้ายแล้วจะเห็นได้ว่าสิ่งที่เรียกว่า “Nostalgia Tax” หรือภาษีความทรงจำนั้น ยังคงเป็นเครื่องมือทางการตลาดที่ทรงพลังและทำกำไรให้กับเหล่าค่ายเกมยักษ์ใหญ่ได้เป็นอย่างดีเสมอมาครับ เพราะพวกเขารู้จุดอ่อนของพวกเราดีว่า มนุษย์เรามักจะให้คุณค่าและโหยหาอดีตอันแสนหวานในวัยเด็กอยู่ตลอดเวลา การยอมควักเงินในกระเป๋าหลักร้อยหลักพันเพื่อซื้อเกมเก่าเหล่านั้น บางทีเราอาจจะไม่ได้จ่ายเพื่อซื้อตัวไฟล์เกมหรือคุณภาพกราฟิกที่ค่ายเกมย้อมแมวกลับมาขายเราหรอกครับ แต่เรากำลังยอมจ่ายเงินเพื่อซื้อ “ช่วงเวลาแห่งความสุขและไร้เดียงสาในวัยวันวาน” ให้กลับคืนมาหล่อเลี้ยงจิตใจของชีวิตผู้ใหญ่ในวันนี้ต่างหากครับ แล้วเพื่อน ๆ ล่ะครับ เคยเสียภาษีความทรงจำให้กับค่ายไหนกันมาบ้าง คอมเมนต์มาบอกเล่ากันได้เลยครับ 🙂
ผู้อ่านคนใดต้องการติดตามข่าวเกมพีซีและคอนโซลทั้งหมดของ This Is Game Thailand ก็สามารถมาได้ที่นี่ครับ >>>คลิก<<<
