[รีวิว] Pokémon Pokopia พลิกฟื้นแผ่นดินผืนใหม่ให้เหล่าโปเกมอน

ทำเอาทุกคนต่างตกใจกับการมาถึงของ Pokémon Pokopia ที่เปลี่ยนโฉมเกมโปเกมอนให้กลายเป็นเกมจำลองชีวิตพร้อมกราฟิกดีต่อใจและเกมเพลย์การสร้างโลกแบบที่ทุกคนคุ้นเคยใน Minecraft และ Dragon Quest Builders แต่เมื่อโปเกมอนมีจุดเด่นที่เหล่ามอนสเตอร์หลากสไตล์ แถมยังเป็นประสบการณ์เน็กซ์เจ็นบน Switch 2 ครั้งแรกของแฟรนไชส์ ไม่แปลกใจครับที่ทุกคนจะคาดหวังเป็นพิเศษ วันนี้เองพวกเราก็ไม่พลาดที่จะนำความประทับใจมาแบ่งปันในรีวิวนี้ด้วย ว่าแล้วมาติดตามกันเลย

เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อโลกนี้ไม่มีมนุษย์หลงเหลือ…?

เราจะได้รับบทเป็น เมตามอน (Ditto) ที่มีเพียงความทรงจำสุดท้ายว่าเทรนเนอร์มนุษย์คนคนหนึ่งหน้าตารูปร่างเป็นอย่างไร ก่อนจะพบกับ โมจัมโบ้ ซึ่งเป็นศาสตราจารย์ให้กับเรา และพยายามค้นหาเบื้องหลังเหตุการณ์ปริศนาที่ทำให้แผ่นดินแห่งนี้มันแห้งแล้งผุพัง เช่นเดียวกับตอบคำถามว่า… โปเกมอน และ มนุษย์ หายไปไหน? จนกลายเป็นความตั้งใจใหม่ที่จะสร้างโลกที่ไม่ว่าใครก็สามารถอยู่ร่วมกันได้

แม้เราจะเป็น เมตามอน แต่ด้วยร่างของมนุษย์ทำให้โปเกมอนทุกตัวแทบจะปฏิบัติตนกับเราเหมือนเจอมนุษย์ ซึ่งนั่นก็ช่วงแรกๆ จนกระทั่งเมื่อเราคุ้นชินกับพวกมัน และรู้ตัวอีกทีก็คุยภาษาเดียวกันไปแล้ว ส่วนตัวรู้สึกว่าการตีความให้เราเป็น ‘โปเกมอนที่แปลงร่างเป็นคน’ นั้นน่าสนใจและทำให้เนื้อเรื่องของเกมดำเนินอย่างราบรื่นมากๆ เพราะโปเกมอนเหล่านี้ไม่สามารถทำหน้าที่ได้เหมือนกับเราทั้งหมด ทั้งการปลูกต้นไม้ การจัดวางบล็อคต่างๆ ใช่ครับเกมนี้เป็นโลกวอกเซลที่เกือบทุกอย่างเป็นสี่เหลี่ยมทั้งหมด!

เกมเพลย์

รูปแบบการเล่นเป็นแนวซิมูเลชันที่ใช้เวลาตามโลกแห่งความจริง และจะว่าไปแล้วโลกภายในเกมก็ออกแบบมาได้แห้งแล้งสมกับที่เราต้องทำหน้าที่ฟื้นฟูใหม่มากๆ โดยตลอดการเดินทางเราจะได้รับท่าต่างๆ ที่เคยเป็นท่าสำหรับการแบทเทิล แต่เปลี่ยนมาเป็นเครื่องมือในการปลุกชีพจรให้กับโลกอันกว้างใหญ่นี้แทน ไม่ว่าจะเป็น Cut หรือท่าตัด เช่นเดียวกับ Water Gun ที่เป็นท่าหากินของเราในการรดน้ำต้นไม้ให้โตอีกครั้ง

หลายคนอาจมองว่านี่มันก็คือ Minecraft เวอร์ชันโปเกมอนใช่ไหม? คำตอบก็คือไม่ใช่เสียทีเดียว ซึ่งจะต้องไปคุยกันอีกทีนึงในหัวข้อถัดๆ ไป แต่ด้วยจิตวิญญาณของเกมที่เป็นแซนด์บ็อกซ์ ผมก็รู้สึกชอบที่เกมออกแบบมาแบบนี้นะ เพราะมันคือเครื่องมือที่ให้เราได้ระเบิดความสร้างสรรค์อย่างเต็มที่จากการเรียงบล็อคต่อเป็นสิ่งต่างๆ และขณะเดียวกันก็มีไอเทม มีเฟอร์นิเจอร์ ในรูปทรงธรรมดาเพื่อให้เราได้ใช้งานตกแต่งบ้านช่อง ผังเมืองตามใจชอบครับ และมันจะมีแค่เราคนเดียวที่ทำได้ในฐานะมนุษย์คน (ตัว) เดียว

บ่อยครั้งเราอาจจำเป็นต้องใช้ความร่วมมือจากโปเกมอนต่างๆ ผู้เล่นจะสามารถวิ่งไปหาพวกมันได้ โดยเกมค่อนข้างเรียนรู้ง่าย เพราะการช่วยเหลือนี้ก็จะมีอยู่สองสามเรื่อง เช่นถ้าอยากเร่งการโตของต้นไม้และพืชผลในฟาร์ม ก็ไปเรียกโปเกมอนพืชบางตัวอย่าง ฟูชิงิดาเนะ มาช่วยเท่านั้นเอง (และมีการระบุด้วยใน PokéDex ว่าใครถนัดทำอะไร) หรือในกรณีที่เราจะสร้างสิ่งปลูกสร้างใหญ่ๆ เช่นสร้างบ้าน เกมจะระบุชัดเจนว่าต้องการใครบ้าง หน้าที่เราก็จะเป็นการวิ่งไปตามหาพวกมันที่อาจเดินซนไปอยู่อีกฟากนึงของฉาก

การตามหาโปเกมอนให้ครบนั้นเป็นเหมือนกับการสอนเล่นเกมในเวลาเดียวกันด้วยครับ และน่าจะต้องใช้เวลาช่วงหนึ่งเลยกว่าจะสมบูรณ์ เพราะเราจะต้องสร้าง ‘Habitat’ หรือที่อาศัยก่อน โดยทุกตัวจะมีลักษณะที่อาศัยไม่เหมือนกัน เช่นแปลงดอกไม้จำนวน 4×2 ช่อง หรือหญ้าที่ปลูกข้างก้อนหิน ไปจนถึงการวางเฟอร์นิเจอร์แผนที่ ลงรายละเอียดไปจนถึงการวางแผนผังไฟฟ้า! แล้วรอพวกมันสุ่มเกิด ทั้งนี้หากเราจะให้มันอยู่ตามที่แบบนี้นานๆ ไป เกมก็จะเริ่มรก แน่นอนว่าก็สามารถพาพวกมันไปสู่นิเวศสถานแห่งใหม่เป็นหลักแหล่งได้ในภายหลัง แถมเรายังสามารถปรับทัศนียภาพเพื่อเพิ่มค่า Enviromental Level หรือความรู้สึกในการอยู่อาศัยได้ว่ามีความสุขพอไหม

ยิ่งเราทำให้โปเกมอนมีความสุขมากเท่าไรก็จะยิ่งทำให้แผนที่ของเรามีเรตติ้งที่ดีขึ้น และพอแผนที่ดีขึ้นก็จะปลดล็อกไอเทมใหม่ๆ ที่เราสามารถสั่งซื้อได้ผ่านคอมพิวเตอร์หน้าโปเกมอนเซนเตอร์ รวมไปถึงยังมีการทำภารกิจต่างๆ เพื่อเก็บเงินมาซื้อเฟอร์นิเจอร์ สูตรคราฟต์ไอเทมได้ด้วยเหมือนกัน ยังไม่รวมไปถึง Photo Mode เพื่อเก็บภาพประทับใจ แต่คิดว่าแม้จะมีเครื่องมือเยอะเช่นกรอบรูปใหม่ๆ หรือการใช้อีโมจิ ผมรู้สึกว่าใช้ยากไปนิด และโปเกมอนไม่ค่อยให้ความร่วมมือเท่าไรหากเทียบกับ Animal Crossing ที่เพื่อนบ้านจะหันมายิ้มกับกล้องเซลฟี่ของเราทันทีที่เห็น

สังคมอุดมรักจากโปเกมอน… และเพื่อนๆ!

โปเกมอนที่อยู่ในเกมนี้ทุกตัวไม่มีความรู้สึกนึกคิดมุ่งร้ายกับเราเลยครับแม้ว่าหน้าตาเราจะเป็นเทรนเนอร์มนุษย์ก็ตาม พวกมันพร้อมที่จะโอบรับเราตลอดเวลา ดังนั้นเมื่อเราเดินไปมาในฉาก หากมันอยู่ๆ คิดว่าอยากจะวิ่งมาหาหรือให้เราพาไปเดินเล่นด้วยกันก็จะปรี่มาทักทันที แม้เราจะหยิบอาหารออกมาแล้วมันนึกว่าจะป้อนให้ แต่ถ้าเราปฏิเสธก็ไม่มีท่าทีโกรธ มีเพียงขีดความสนิทสนมที่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้นไม่ต้องกังวลว่าจะเจอความกดดันเลย

นอกจากนั้นแล้วเรายังสามารถเจอเพื่อน ‘มนุษย์’ ด้วยกันเองผ่านโหมดออนไลน์หรือโหมดมัลติเพลเยอร์ด้วย โดย Pokémon Pokopia มีฟังก์ชันรองรับถึงสามแบบหลักๆ อย่างแรกคือการเปิดห้องออนไลน์ที่เหมือนกับเกมจำลองชีวิตทั่วไป คือให้เพื่อนๆ เข้ามาวิ่งเล่นกันในสวนของเกาะแคมเปญหลักที่เรากำลังเล่นอยู่ และถ้ากลัวจะเจอเกรียนก็สามารถล็อคแอ็กชันไม่ให้มายุ่มย่ามกับเกาะเรามากเกินไปได้เหมือนกัน ถัดมาจะเป็น Cloud Island ที่เป็นเซิร์ฟเวอร์แยกให้เราเล่นอิสระได้ เจ็นเกาะขึ้นมาใหม่แล้วก็ส่งโค้ดให้เพื่อนเข้ามาต่อเติมกันได้เลยแม้เราจะไม่ออนไลน์เป็นเซิร์ฟคงที่ ส่วนตัวไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นฟังก์ชันนี้ครับเพราะมันระดับน้องๆ Minecraft Realm เลย!

ท้ายที่สุด เกมยังมีพื้นที่แยกอีกแห่งที่เป็นส่วนหนึ่งของแคมเปญนั่นคือเมือง Pallete Town (ล้อกับชื่อ Pallet Town เมืองมาซาระ ในภาคต้นฉบับ) โดยจะเป็นเกาะอิสระที่เราสามารถเดินทางไปได้ตั้งแต่แรกๆ แต่ที่จริงก็ควรจะเล่นเกมไปให้จนจบเพื่อที่จะได้ปลดล็อกฟังก์ชันครบไม่เช่นนั้นหลายเมนูอาจจะไม่สามารถใช้งานได้ ซึ่งเกาะนี้ก็เล่นออนไลน์ได้เช่นกัน แต่ที่ยิ่งได้ใจมากคือพื้นที่นี้มันรองรับ GameShare! เราสามารถส่งสัญญาณให้ผู้เล่นรอบข้างมาจอยเกม หรือถ้าเกิดใช้ Switch 2 ก็คือรีโมตเพลย์ให้กับเพื่อนที่ไม่มีตลับมานั่งแต่งเติมเกาะกันได้ด้วย

ความเป็นโปเกมอนที่แฝงเข้ามากับจดหมายรักด้อมคันโต

เมื่อเป็นเกมโปเกมอนแบบนี้ องค์ประกอบความโปเกมอนมันก็ชัดเจนมากเลยครับ อย่างที่บอกว่ามี PokéDex จุดมุ่งหมายหนึ่งของเราก็คือการตามหาโปเกมอนให้ครบ ซึ่งมันก็จะเอื้อกับการทำงานฟื้นฟูโลกของเราให้สะดวกมากขึ้นด้วย อ่ะ อันนี้ก็หนึ่งข้อนะครับ แต่สายเลือดของเกมนี้ยังโชว์ในส่วนที่แบบคาดไม่ถึง เช่นเวลาที่เราใช้ท่าต่างๆ อย่างพ่นน้ำและต่อยหิน (Rock Smash) มันก็จะมีเกจพลังที่เรียกว่า PP เหมือนการแบทเทิลเลยครับ (ฮา)

นอกจากนั้นแล้ว เมื่อเกมวางจำหน่ายในช่วงฉลองครบรอบ 30 ปีของแฟรนไชส์ ปฏิเสธไม่ได้ว่านี่คือโอกาสสำคัญที่พวกเขาจะนำภูมิภาคคันโตที่เป็นสถานที่เริ่มต้นของการผจญภัยในเกมภาคแรกกลับมา และ Pokémon Pokopia จัดใหญ่มากๆ เพราะว่านี่คือการที่เราจะมีโอกาสบูรณะดินแดนแห่งนี้ขึ้นมาใหม่ หลายจุดที่เราเดินทางผ่านจะทำให้ถึงกับต้องเอ๊ะ ทั้งเมืองคุจิบะ Vermillion City และเมืองเซกิจิกุ Fushcia City ที่ถูกตีความใหม่ว่ามันล่มสลาย เราจะเห็นผังเมืองแบบที่ออกแบบตาม Let’s GO แต่ว่าเกิดเหตุปริศนาที่ทำให้ทุกอย่างพังทลายลง วินาทีที่ผมเดินทางไปถึงเมืองคุจิบะแล้วเจอซากเรือไกลๆ มันแบบอธิบายไม่ถูกเลย ที่สำคัญอย่าลืมตามเก็บไฟล์สำคัญต่างๆ เลย หลายคำถามที่เราคาใจจากยุค Gen 1 มันจะได้คำตอบในเกมนี้แบบที่ดาร์กจนเราคาดไม่ถึงครับ

สัดส่วนของโปเกมอนที่ปรากฏเองโดยมากก็จะเป็นโปเกมอนจาก Gen 1 เกือบครึ่งหนึ่ง และกลุ่ม Starter ทั้ง ฟุชิงิดาเนะ, เซนิกาเมะ และฮิโตคาเงะ ก็จะเป็นโปเกมอนสำคัญที่มีบทบาทกับเราด้วย อีกส่วนหนึ่งที่ชอบก็คือแม้พวกมันจะมีร่างวิวัฒนาการ แต่จะนับเป็น NPC คนละตัวกันเลยนะครับ เช่น ฟุชิงิโซ และ ฟุชิงิบานะ จะไม่ได้กลายร่างจากเจ้าจิ๋วรอบแรก แต่เป็นตัวใหม่ที่ปรากฏขึ้นตามพงหญ้า มีลักษณะนิสัยไม่เหมือนกันอีกต่างหาก!

ถ้าให้เทียบกับ Pokémon Pokopia กับ Animal Crossing และ Minecraft?

ภายนอกของภาพ Cozy Simulation นั้น เมื่อเทียบกับ Minecraft พบว่าจุดร่วมอยู่ในเรื่องการวางบล็อกกับฟิสิกส์น้ำไหลตามทางอะไรแบบนี้ ขณะเดียวกันพอพูดเรื่องเวลาในเกม ก็จะนึกถึง Animal Crossing ด้วยใช่ไหมครับ? คำตอบคือ ไม่เหมือนทีเดียว เพราะเกมใช้องค์ประกอบด้านเวลามากกว่า หรือถ้าเกิดจะมีสิ่งปลูกสร้างใดที่ต้องใช้เวลา ก็จะระบุชัดเจนว่า ‘วันพรุ่งนี้’ หรือ ‘เวลากี่โมง’ ไม่ต้องกลัวว่าจะเป็นภาระระยะยาว นอกเสียจากว่าเราอยากจะลงแรงไปกับเกมนี้ด้วยตัวเอง

สิ่งที่เกมนี้ใจดีกับคนเล่นคือหลายอย่างมันทำออกมาได้เอาใจคนใจร้อนมากๆ เราแทบไม่มีความรู้สึกว่าจะต้องเดินไปมาแบบไม่มีอะไรทำระหว่างรอเวลาเลย เพราะเสร็จจากคุยกับโปเกมอนตัวนึง เดี๋ยวแปบๆ อีกตัววิ่งมาหาอีกแล้ว และเกมก็มีเนื้อเรื่องชัดเจนด้วย มันเลยมีความรู้สึกคล้าย Dragon Quest Builders ที่เป็น​ RPG Sandbox ด้วยส่วนหนึ่ง แต่ก็ย้ำอีกครั้งว่าไม่มีการต่อสู้นะครับ

การที่คนๆ นึงจะซื้อ Pokémon Pokopia มาเล่น ผมรู้สึกว่าแทบไม่จำเป็นต้องเป็นแฟนของโปเกมอนมาก่อน เพราะเราจะได้ทำความรู้จักกับพวกมันในฐานะตัวตนของมันใหม่หมด รู้ไปถึงขั้นชอบนอนแบบไหน ชอบเล่นอะไรในเวลาว่าง และความเพลิดเพลินที่เกิดขึ้นมันก็จะเป็นการเปิดเผยเบื้องหลังของอาณาจักรคันโตในเกมที่เกิดสถานการณ์เหมือนวันโลกแตก เสริมความคิขุด้วยการเก็บตุ๊กตา เฟอร์นิเจอร์น่ารักมาแต่งบ้าน นอกจากนั้นขอแง้มๆ ว่ามีให้เก็บเยอะมาก จะคราฟต์หรือไปจิ๊กตามของที่ถูกทิ้งไว้ก็ยังได้

กราฟิกและเพลงประกอบ

ตัวเกมรันด้วยความละเอียดที่ถ้าสังเกตแล้วคิดว่าไม่น่าจะสูงไปกว่า 1080p ในโหมดต่อหน้าจอโทรทัศน์ และในส่วนของโหมดพกพานั้นอยู่ที่ 720p ซึ่งต่ำกว่าความละเอียดของตัวหน้าจอที่ติดมากับเครื่อง แต่พอเข้าใจได้เนื่องจากสถานการณ์หลายอย่างที่สามารถเกิดขึ้นได้ภายในเกมไม่ว่าจะเป็น NPC จำนวนมากและการมีจำนวนบล็อคมหาศาล เอฟเฟกต์พงหญ้าที่ต้องเรนเดอร์ โดยในส่วนของโทนภาพที่เป็นการ์ตูนก็ค่อนข้างเข้ากับตัวตนของ เมตามอน อยู่แล้วด้วย

นอกจากนี้เพลงประกอบรวมไปถึงซาวด์เอฟเฟกต์จะพบว่าเป็นเพลงที่มาจากเกมภาคเก่าๆ เกือบทั้งหมดไม่ว่าจะเป็นดนตรีหลังจากจับโปเกมอนด้วยโปเกบอลที่จะได้ยินเป็นระยะ หรือจะเป็นเสียงประกอบอื่นๆ เอาจิงเกิ้ลมาทำเป็นที่ได้ยินแล้วนึกถึงเกมหลักแต่ใส่เข้ามาก็ยังเข้ากับบรรยากาศโคซี่ๆ ของเกมที่เล่นได้เพลิดเพลิน กระนั้นแล้วด้วยธรรมชาติของเกมที่ผ่อนคลายมาก เพลงจะเอื่อยๆ กันเกือบทั้งหมด ไม่ต้องคาดหวังได้ยินอะไรที่กระตุ้นเร้าใจแบบ Victory Road หรือเพลงแบทเทิลเลย!

การมาถึงของ Pokémon Pokopia และโลกยังร้อนระอุขึ้นทุกวัน

ปกติแล้วผมคงบอกว่า Pokémon Pokopia คือแฟนเซอร์วิสของเหล่าคนรักโปเกมอนเช่นเดียวกับคนที่อยากเปลี่ยนแนวมาผ่อนคลาย แต่ในวันที่สถานการณ์ของโลกเต็มไปด้วยความยุ่งเหยิง น้ำมันก็แพง ฉากทัศน์ของเกมนี้มันเหมือนกับภาพสะท้อนของการล่มสลายภินท์พังที่มีความเป็นไปได้ว่าจะเกิดขึ้นหากเราไม่มอบความใจดีให้แก่กัน โดยเฉพาะเมื่ออนุรักษ์นิยมแข็งกร้าวจนถึงขั้นที่พร้อมละทิ้งวิชาการต่างๆ จนเลือกกลับไปจับอาวุธห้ำหั่นกันแบบหลายสิบหลายร้อยปีก่อน ท้ายที่สุดโลกคงไม่ใช่ที่ที่เราสามารถอยู่อาศัยได้จนกว่าจะมีผู้กล้ากลับมาฟื้นฟู ซึ่งคงนานโข เหนือความสามารถที่จะจินตนาการ

ใครที่สนใจ Pokémon Pokopia ขอบอกว่าไม่ต้องรอนานเพราะเกมวางจำหน่ายแล้ววันนี้บนเครื่องเล่น Nintendo Switch 2 เท่านั้น ซึ่งอย่างที่กล่าวว่าเกมรองรับการใช้ GameShare ในกรณีที่ใครเป็นผู้เล่นรุ่นแรก หากรับแชร์เกมมาอาจจะใจอ่อนรีบซื้อก็ได้นะ (ฮา) สำหรับโอกาสหน้า ThisIsGame Thailand จะมีอะไรมาแบ่งปันอย่าลืมติดตามที่นี่เพื่อไม่ให้พลาดความเคลื่อนไหวในแวดวงวิดีโอเกมก่อนใครเช่นเคย