ลองนึกภาพดู… ในวันที่คนส่วนใหญ่ใช้ชีวิตอยู่บนฟีดมากกว่าหน้าจอทีวี มือเล่นเกม หูใส่หูฟังฟังพอดแคสต์ เดอะโกสต์ ระหว่างรอรถไฟฟ้า ถ้าการเมืองยังเปิดฉากมาด้วยภาพนักการเมืองยืนหลังโพเดียม ใส่สูทเข้ม ผูกไทแน่น พูดศัพท์ราชการยาวเป็นย่อหน้า มันก็ไม่แปลกเลยที่หลายคนจะรู้สึกว่า “โอเค… เดี๋ยวก่อนเลือกตั้ง ค่อยมาฟัง” แล้วสุดท้ายก็ลืม เลือกใครก็เหมือนกันแหละ

ดังนั้นในยุคนี้ นักการเมืองหลายๆ คนเลยเริ่มถอดสูท ลงจากเวทีใหญ่ แล้วค่อย ๆ เดินเข้ามาในเซิร์ฟเวอร์ที่หลายคนรู้สึกคุ้นเคยกว่า นั่นคือ “เซิร์ฟเวอร์เกม” ที่ไม่ใช่ว่าเข้ามาแล้วจะมาผัดข้าวผัด

เกมไม่ใช่กิจกรรมฆ่าเวลา

ถ้ามองจากคนนอก เกมอาจยังถูกจัดไว้ในหมวดเดียวกับกิจกรรมฆ่าเวลา เลิกเรียนก็เล่น รวมตี้กับแคลน นั่งจ้องจอ กดจอย กดคีย์บอร์ดวนไปมา แล้วสังคมก็สรุปง่าย ๆ ว่า “คนติดเกม โตไปไม่รู้จะทำอะไรได้”

ซึ่งความเป็นจริง ปฏิเสธไม่ได้ว่าเบื้องหลังเกมหนึ่งเกมไม่ได้มีไว้แค่ให้ความบันเทิงอีกต่อไปในยุคนี้ มันคือพื้นที่ทำมาหากิน พื้นที่พักใจ และพื้นที่ที่คนจำนวนมากเติบโตขึ้นมา แม้แต่นักการเมืองหลาย ๆ คนก็ออกมายอมรับตรง ๆ ว่าตัวเองก็ติดเกมอย่างหนัก และเซิร์ฟเวอร์เกม เป็นเหมือนโลกอีกใบของเขา

.

พรรคแดง said คิดแบบอุตสาหกรรม ไม่ใช่คิดแบบของเล่น

หนึ่งในสัญญาณที่เห็นได้ชัดว่า เกมไม่ใช่แค่ของเล่นเพื่อความบันเทิง คือการที่พรรคเพื่อไทย และคนในวงการเกม เข้าไปหารือกับ TGA เพื่อผลักดัน พ.ร.บ. อุตสาหกรรมเกม ไม่ได้หยุดอยู่แค่การพูดว่าเกมสำคัญหรือไม่สำคัญ แต่ลงลึกถึงโครงสร้างจริง ตั้งแต่กฎหมาย เงินทุน ไปจนถึงการสร้างระบบรองรับคนทำเกมไทยในระยะยาว ทั้งทีมเล็ก ทีมอินดี้ ไปจนถึงเทคโนโลยีอย่าง AR และ VR

ถ้าอธิบายเป็นภาษาเกม นี่ไม่ใช่การแจกไอเทมช่วงต้นเกมเพื่อเรียกคนเข้าเซิร์ฟเวอร์ และไม่ใช่การแข่งกันปล่อยสกินสวย ๆ เพื่อดึงคนจะหนีไปอีกเกม แต่มันคือการ “ปรับแพตช์ระบบทั้งเกม” เพื่อให้ผู้เล่นในวงการอยู่ได้จริง เล่นต่อได้ยาว และเปลี่ยนเกมให้กลายเป็นอาชีพที่มั่นคง ไม่ใช่ความฝันชั่วคราว

ยิ่งเมื่อหนึ่งในแคนดิเดตนายกอย่าง เชน ยศชนัน วงศ์สวัสดิ์ เคยใช้เกมอย่าง Need for Speed: Most Wanted ทำงานวิจัยจริง ภาพของเกมในฐานะ “ของเล่นหลังเลิกเรียน” ก็เลือนลางลง และถูกแทนที่ด้วยภาพของ “งานจริง” ที่มีคุณค่า มีผลลัพธ์ และควรถูกนับอย่างจริงจังในระบบเศรษฐกิจเดียวกับอุตสาหกรรมอื่น ๆ

.

พรรคส้ม said เมื่อประสบการณ์ผู้เล่น กลายเป็นสารนโยบาย

ในอีกฝั่ง พรรคประชาชนก็เลือกเล่าเรื่องเกมแบบไม่ต้องอ่านโพยหรือมีสไลด์ แต่หยิบประสบการณ์ของคนเล่นเกมจริง มาเป็นตัวตั้ง โดยนำเสนอผ่านคลิปสั้น และใช้ภาษาโซเชียลที่เข้าถึงง่าย

คลิปของ แม็กกี้ ศุทธสิทธิ์ พจน์ฐศักดิ์ ผู้สมัคร สส. นครราชสีมา เขต 3 เปิดมาด้วยอินโทรที่เกมเมอร์ และสายแอนิเมะคุ้นหูทันที

arittake no yume wo kakiatsume
sagashimono wo sagashi ni yuku no sa
One Piece

แค่ขึ้นอินโทรมาก็รู้สึกทันทีว่านี่ไม่ใช่คลิปหาเสียงแบบเดิม ๆ ก่อนจะค่อย ๆ พาไล่แตะปัญหาที่คนในวงการเกมเจอกันจริง

พอรวมกับโมเมนต์ของ เท้ง ณัฐพงษ์ เรืองปัญญาวุฒิ หัวหน้าพรรคประชาชน ที่ออกมาเล่าว่าเคยเล่น Counter-Strike, Winning, DotA และ Candy Crush Sagaในไลฟ์ 9arm ภาพนักการเมืองใส่สูทตึง ๆ ที่เคยดูห่างไกลก็เริ่มเลือนหาย กลายเป็นคนที่เคยผ่านด่านเดียวกับเรา เคยรู้จักคำว่าแพ้ ชนะ และหัวร้อนเหมือนกัน

ขณะเดียวกัน ก็มีนักการเมืองอีกคนอย่าง ท็อป ชุติพงศ์ พิภพภิญโญ สส. ระยอง เขต 4 ที่มองเกมไกลไปกว่านั้น ไม่ใช่แค่ในฐานะวัฒนธรรมของคนเล่น แต่ในฐานะอุตสาหกรรมที่รัฐปล่อยให้เม็ดเงินไหลออกนอกประเทศมานาน ตั้งแต่ลิขสิทธิ์ การแข่งขัน ไปจนถึงโอกาสของคนทำเกมไทย พร้อมตั้งคำถามตรง ๆ ว่า “หากจะพูดถึง Soft Power อย่างจริงจัง เกมควรถูกวางไว้ตรงไหน และใครควรเป็นคนรับผิดชอบ”

.

พรรคพี่เต้ said พี่ไม่ได้มาเอามง พี่มาเอามีม

อีกหนึ่งชื่อที่ถูกพูดถึงในประเด็นเกมบนเวทีการเมือง คือ เต้ มงคลกิตติ์ สุขสินธารานนท์ ส.ส. พรรคทางเลือกใหม่ ก็ผุดนโยบาย แจกงบเติมเกม 2,000 บาท เพื่อฝึกทักษะสมอง คลายเครียด และปั้นเส้นทาง E-Sport

ถ้าเกมฝึกการตัดสินใจ การทำงานเป็นทีม และความคิดเชิงระบบ แล้วทำไมรัฐจะสนับสนุนไม่ได้ ?

จะ MOBA ที่ฝึกวางแผน
จะ Roblox ที่พาเด็กจากผู้เล่นไปเป็นผู้สร้าง
หรือแม้แต่กาชาที่หลายคนแซวว่าไร้สาระ
ทั้งหมดถูกดึงมาเล่าในฐานะ ทักษะ เศรษฐกิจ และสุขภาพใจ ไม่ใช่แค่ความบันเทิง

.

ยังไม่ใช่นโยบาย แต่คือ Demo

สิ่งที่น่าสนใจคือ แนวทางที่กล่าวไปนั้นยังไม่ได้ชูป้ายว่า “นี่คือนโยบายเลือกตั้งฉบับเต็ม” แต่มันทำหน้าที่เหมือน Demo ก่อนเกมวางขายจริง ให้คนลองเดิน ลองดูระบบ ลองสัมผัสทิศทาง

.

เกมไม่ใช่ฉากหลังอีกต่อไป

สิ่งที่หลายคนอาจยังไม่ทันสังเกตคือ พอเกมถูกดึงเข้ามาอยู่ในบทสนทนาทางการเมือง มันไม่ได้เป็นแค่หัวข้อใหม่ แต่กลายเป็นสนามต่อรองเชิงอำนาจแบบเงียบ ๆ

โลกเกมเต็มไปด้วยคำที่เราคุ้นเคย balance, meta, patch update และโลกการเมืองก็ไม่ต่างกัน การเลือกสนับสนุนอุตสาหกรรมเกมแบบไหน มองเกมเป็นโอกาสหรือภัย ใช้ภาษาแบบไหนคุยกับเกมเมอร์ ล้วนสะท้อนว่าใครกำลังพยายาม “ปรับ meta ของประเทศ” ให้ทันกับโลกจริง

เกมจึงไม่ใช่แค่ฉากหลังของการหาเสียง แต่เป็นบททดสอบว่า นักการเมืองคนไหนเข้าใจประชาชนจริงๆ

.

เมื่อคะแนนเสียงอยู่ในมือเกมเมอร์

พอโยงเข้ากับการเลือกตั้งปี 2569 เรื่องเกมจึงไม่ใช่เรื่องเฉพาะกลุ่มอีกต่อไป แต่มันเกี่ยวกับชีวิตของคนทำงานดิจิทัล ครีเอเตอร์ สตรีมเมอร์ นักพัฒนา และคนรุ่นใหม่ที่กำลังพยายามหาเลนของตัวเองในโลกที่การแข่งขันโหดขึ้นทุกวัน

ย้อนรอยกรุเกม “พี่เท้ง” มีอะไรบ้าง?

พี่เท้งเล่าว่าเล่นมาหมดตั้งแต่สมัยเครื่อง Game Boy จอขาวดำ หรือเครื่อง Family ที่ต้องคอยเป่าตลับเกม แต่ที่พีคสุดคือยุค PlayStation 1 ที่เจ้าตัวเผยเคล็ดลับวัยเด็กว่า ต้อง “ตะแคงเครื่องเล่น” แถมต้องเอาแผ่นแท้มาล่อก่อน

ลิสต์เกมในพอร์ตบอกเลยว่าไม่ธรรมดา:

• สายกีฬากับเพื่อน: Winning Eleve
• สายเก็บเลเวล: Pokemon
• สายวางแผนคุมกองทัพ: Red Alert, StarCraft
• สายบวกนัวๆ: Dota และ Counter-Strike

สเต็ปเทพ CS: “ผมชอบกระโดดยิงเข้าหัว”

ประเด็นที่ทำเอาคอเกมหูผึ่งคือตอนที่พูดถึงเกม Counter-Strike พี่เท้งบอกชัดว่าไม่ใช่สายแอบซุ่ม แต่เป็น “สายบวก” โดยแท้:

• ด่านโปรด: ชอบด่าน Untitled (ด่านเล็กๆ ที่เปิดมาก็เจอกันเลย ไม่ต้องเดินไกล)
• ปืนคู่ใจ: กดสูตร 1-3 หรือปืนพกแรงสูง (Desert Eagle) ที่นัดเดียวจอด
• ท่าไม้ตาย: เจ้าตัวเน้นว่าต้องเป็น Counter เวอร์ชันเก่าที่ยัง “กระโดดยิงเข้าหัว” ได้! พี่เท้งบอกว่า “ผมชอบความนัว เปิดมาขว้างระเบิดใส่กันเลย”

จาก “เด็กติดเกม” สู่ “วิศวกรคอมฯ” และ “หัวหน้าพรรค”

ความบ้าเกมในวันนั้นส่งผลให้เขาเรียนจบ วิศวะคอมฯ และกลายเป็นคนบ้างานระบบในวันนี้ พี่เท้งทิ้งท้ายไว้น่าสนใจว่า “กฎหมายหรือรัฐธรรมนูญ มันก็เหมือนการเขียนโค้ด” ถ้าโค้ดมันบั๊ก ระบบมันก็รวน การเมืองก็เหมือนการเข้าไป Fix ระบบที่บิดเบี้ยวให้กลับมาใช้งานได้เพื่อทุกคนนั่นเอง

งานนี้บอกเลยว่า “เท้ง ณัฐพงษ์” ไม่ได้มาเล่นๆ แต่มาพร้อมสกิลเกมเมอร์ที่พร้อมจะ “กระโดดยิง” ปัญหาของประเทศให้เข้าเป้า!

สามารถรับชมวิดีโอตัวเต็มได้ที่นี่

ลืมภาพนักการเมืองใส่สูทตึงๆ ไปก่อน เพราะเมื่อคืนในไลฟ์ของ “นายอาร์ม” (9arm) บอกเลยว่าอย่างปั่น! เมื่อ เท้ง-ณัฐพงษ์ แคนดิเดตนายกฯ พรรคประชาชน โดนยิงคำถามว่า “เป็นเด็กคอมแล้วเล่นเกมมั้ย?”

คำตอบคือ… ไม่เหลือครับ! พี่แกงัดสกิล “ดักแก่” ออกมาโชว์กลางไลฟ์ เล่าถึงยุคเครื่อง Family (Famicom) สมัยที่ต้องนั่งตะแคงเครื่อง หรือเอาตลับแท้มาล่อตลับก๊อปเพื่อให้เล่นได้ (ใครทันทริกนี้คือรุ่นใหญ่มากนะ)

นอกจากนี้ ยังเปิดลิสต์เกมที่ผ่านมือมาอย่างโชกโชน:

• สายยิง: Counter-Strike (ตั้งแต่ยุค 1.3 – 1.6)
• สายบอล: Winning (ต้องเล่นกันทุกบ้าน)
• ปัจจุบัน: ด้วยภารกิจรัดตัว เลยเหลือแค่เกมมือถืออย่าง Candy Crush และ Cookie Run ไว้เล่นฆ่าเวลาขำๆ (แถมบอกว่าเล่นแบบไม่เติมเงินด้วยนะ!)

ใครอยากเห็นโหมดเกมเมอร์ของแคนดิเดตนายกฯ คนนี้ ตามไปดูย้อนหลังกันได้ บอกเลยว่าคุยเรื่องเกมนี่ตาเป็นประกายกว่าเรื่องนโยบายอีก!

วาร์ปไปดูช่วงขิงเรื่องเกม (นาทีที่ 01:52:21):