จริง ๆ แล้วการมีเพื่อนสายดันแว่นอยู่ในปาร์ตี้ก็ไม่ใช่เรื่องแย่เสมอไปนะครับ เพราะบางครั้งพวกเขาก็ช่วยให้เราผ่านด่านยาก ๆ หรือเข้าใจระบบเกมได้ดีขึ้น แต่ในหลาย ๆ โมเมนต์ ความขี้อวดและโชว์ภูมิความรู้แบบถูกที่ผิดเวลา ก็นำมาซึ่งความบันเทิงและความกวนประสาทในเวลาเดียวกัน และในวันนี้เราได้รวบรวม 7 โมเมนต์ดันแว่นสุดฮาที่คุณต้องเคยเจอจากเพื่อนร่วมทีม มาให้ลองเช็กกันดูว่าจะตรงกับเพื่อนในกลุ่มของคุณกี่ข้อครับ

1. วิเคราะห์เกมโชว์เพื่อน ความรู้เยอะ ต้องเอาสักหน่อย

ประเดิมกันด้วยโมเมนต์ยอดฮิตที่เจอกันได้แทบทุกแนวเกม โดยเฉพาะเวลาที่เรากำลังตั้งหน้าตั้งตาไฟต์กับบอสอย่างยากลำบาก หรือกำลังงงกับระบบเกมใหม่ ๆ เพื่อนสายนี้จะไม่รอช้าที่จะเปิดไมค์หรือส่งข้อความเข้ามาวิเคราะห์สถานการณ์ให้เราฟังทันทีครับ ทั้งที่จริง ๆ แล้วเราไม่ได้เอ่ยปากขอความช่วยเหลือเลยแม้แต่น้อย แต่ด้วยความที่มีข้อมูลแน่นเปรี๊ยะ อ่านมาเยอะ ดูสตรีมเมอร์มาเยอะ และทำการบ้านมาอย่างดี พวกเขาก็พร้อมจะดันแว่นแล้วร่ายยาวเรื่องค่าสเตตัส การแพ้ทางของมอนสเตอร์ ไปจนถึงคูลดาวน์สกิลแบบยิบย่อยให้เราฟังกลางสนามรบ ซึ่งแม้วิเคราะห์จะแม่นยำและมีประโยชน์จริง ๆ แต่บางครั้งในจังหวะชีวิตที่กำลังจะตาย การต้องมานั่งฟังทฤษฎีเกมยาวเหยียดก็ทำเอาคนฟังถึงกับเกาหัวด้วยความกวนประสาทอยู่ไม่น้อยเลยครับ

2. สายบ้า Lore พูดถึงไม่ได้เลย เล่าตั้งแต่ต้นยันจบ

โมเมนต์นี้จะเกิดขึ้นทันทีที่เราหลุดปากทักอะไรบางอย่างในเกมขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นฉากหลังสวย ๆ ชื่ออาวุธ หรือดีไซน์ของบอสตัวหนึ่ง ซึ่งสำหรับคนทั่วไปคงจบแค่นั้น แต่สำหรับเพื่อนสายดันแว่นระดับแฟนพันธุ์แท้ Lore ถือว่าเราได้ทำการเปิดสวิตช์มหากาพย์เรียบร้อยแล้วครับ เพราะพวกเขาจะเริ่มดันแว่นแล้วร่ายยาวชีวประวัติของตัวละครตั้งแต่ยุคสร้างโลก จุดเริ่มต้นความขัดแย้ง ไปจนถึงความหมายของข้อความที่ซ่อนอยู่ในคำอธิบายไอเทมชิ้นเล็กชิ้นน้อยอย่างละเอียด โดยไม่สนว่าเราแค่ทักขึ้นมาลอย ๆ หรือปาร์ตี้กำลังจะออกเดินทางต่อ ซึ่งความน่าปวดหัวคือการฟังบทวิเคราะห์ระดับสารคดีความยาวครึ่งชั่วโมง ทั้งที่ใจจริงเราแค่อยากจะตีบอสให้เสร็จแล้วแยกย้ายไปนอนแค่นั้นเองครับ

3. อวดของ อวด Gadget อวดสเปคเครื่อง

อีกหนึ่งโมเมนต์ที่ไม่ต้องรอให้ถาม แต่เพื่อนสายนี้ก็พร้อมเปิดโหมดวิศวกรคอมพิวเตอร์ดันแว่นใส่เราได้ทันที เพียงแค่เราบ่นว่าเกมกระตุกหรือทักเรื่องภาพในเกมครับ เพราะพวกเขาจะเริ่มร่ายยาวถึงสเปคคอมพิวเตอร์สุดเทพของตัวเอง ปรับภาพระดับ Ultra HD ได้เฟรมเรตลื่นไหลแค่ไหน พร้อมกับทฤษฎีเรื่องค่า Refresh Rate ของหน้าจอ ยี่ห้อคีย์บอร์ด หูฟังดักเสียง หรือรีวิวการ์ดจอรุ่นใหม่ล่าสุดที่เพิ่งจัดมาอย่างละเอียด ราวกับเป็นเซลส์ขายอุปกรณ์เกมมิ่งเกียร์ประจำกลุ่ม ทั้งที่จริง ๆ แล้วเราแค่บ่นขำ ๆ เพราะเฟรมเรตตกเท่านั้นเอง ซึ่งแม้การได้ฟังมันจะช่วยเปิดโลกอุปกรณ์ใหม่ ๆ ให้เราบ้าง แต่ในใจลึก ๆ ก็อดคิดไม่ได้ครับว่า ที่โดดลงไปแจกคนแรกในเกมเมื่อกี้ ของมันไม่ได้ช่วยอะไรเลยใช่ไหมครับ

4. Meta Master อ่านเยอะ สุดทุกทางไม่เคยโอนอ่อน

สายนี้คือที่สุดของความเนี้ยบในเรื่องการจัดตัวละครและ Build ของครับ เพราะทันทีที่เห็นเราจัดของหรืออัปสกิลตามใจชอบโดยไม่อิงตามตารางความคุ้มค่า เพื่อนสายนี้จะดันแว่นแล้วสั่นหัวทันที พร้อมกับงัดข้อมูลผลการทดลองจากผู้เล่นระดับโลก หรือสถิติค่า DPS ในตาราง Excel มายืนยันว่าสิ่งที่เราทำอยู่นั้นมัน “ผิดสูตร” อย่างร้ายแรงแค่ไหน สำหรับพวกเขาแล้ว เกมต้องเล่นให้สมบูรณ์แบบที่สุดตามแผนผัง Meta ล่าสุดเท่านั้น แบบโคตร Perfectionist ซึ่งแม้มันจะช่วยให้ทีมของเราแข็งแกร่งและผ่านคอนเทนต์ยาก ๆ ได้ง่ายขึ้นจริง แต่ในบางอารมณ์ที่เราแค่อยากลองจัดสเตตัสแปลก ๆ หรือเล่นตัวละครที่ชอบเพื่อความบันเทิง การโดนเทศน์เรื่องตัวเลขความเสียหายใส่ตลอดเวลา ก็ทำเอาหมดสนุกไปได้เหมือนกันครับ

5. รู้อนาคต คิดมาแล้ว เป็นไปตามแผนตลอด

นี่คือโมเมนต์ของขงเบ้งประจำทีม ผู้ที่จะปรากฏตัวพร้อมรอยยิ้มอย่างเหนือชั้นในโค้งสุดท้ายของเกมเสมอครับ เพราะไม่ว่าเกมนั้นทีมจะชนะแบบฉิวเฉียด หรือเกิดเหตุการณ์พลิกล็อกคาดไม่ถึงแค่ไหน เพื่อนสายนี้ก็จะดันแว่นแล้วเคลมทันทีว่าทุกอย่าง “เป็นไปตามแผน” ที่คํานวณไว้หมดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการเดินไปตายตั้งแต่ต้นเกม การกดสกิลพลาด หรือการสคิปจังหวะสำคัญ พวกเขาจะสามารถเชื่อมโยงเหตุการณ์ทั้งหมดให้กลายเป็นยุทธศาสตร์อันล้ำลึกที่คิดไว้ล่วงหน้าเพื่อชัยชนะของทีมได้อย่างน่าอัศจรรย์ ซึ่งแม้เราจะรู้ทั้งรู้ว่าเมื่อกี้มันแค่มือลืมกดสกิล หรือลนลานจนทำอะไรไม่ถูกเฉย ๆ แต่ก็ต้องยอมใจในความไหลลื่นและมั่นหน้า ที่สามารถเปลี่ยนช็อตโบ๋ให้กลายเป็นแผนการณ์อัจฉริยะได้หน้าตาเฉยครับ

6. ครูภาษาอังกฤษ พูดผิดไม่ได้ ต้องแก้ทุกคำ

สำหรับสายนี้ การเล่นเกมไม่ใช่แค่เรื่องของฝีมือ แต่คือชั้นเรียนวิชาภาษาอังกฤษเคลื่อนที่ครับ เพราะแค่เราหลุดปากเรียกชื่อตัวละคร ชื่อสกิล หรือชื่ออาวุธแบบออกเสียงไทย ๆ เพื่อง่ายต่อการสื่อสารในทีม เพื่อนสายนี้จะรีบดันแว่นพร้อมกับขัดจังหวะทันทีเพื่อดัดสำเนียงให้ถูกต้อง ไม่ว่าจะต้องเน้นเสียง Stress ตรงไหน ออกเสียงตัว R ตัว L อย่างไร หรือเนทีฟสปีคเกอร์เขาพูดกันแบบไหน พวกเขาจะแก้ให้เราฟังสด ๆ กลางไมค์แบบไม่เว้นช่องไฟ ราวกับมีอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิมานั่งคุมข้างๆ ซึ่งแม้การได้รู้คำอ่านที่ถูกต้องจะเป็นเรื่องดีและช่วยเพิ่มทักษะภาษาไปในตัว แต่ในจังหวะที่ไฟต์กำลังนัวและต้องการการสื่อสารที่รวดเร็ว การโดนขัดจังหวะมาแก้สำเนียง ก็ทำเอาเพื่อนในปาร์ตี้ถึงกับลืมคำสั่งไฟต์แล้วหลุดขำกันไปตามๆ กันครับ

7. สายโอลิมปิก เน้นทำลายสถิติ อวดคะแนนเกทับเพื่อน

ปิดท้ายกันด้วยเพื่อนสายแข่งขัน ผู้เปลี่ยนทุกเกมให้กลายเป็นเวทีโอลิมปิกส่วนตัวครับ ไม่ว่าเราจะเพิ่งดีใจที่ผ่านด่านยาก ๆ มาได้ หรือเพิ่งภูมิใจกับคะแนนด่านล่าสุดที่ทำไว้ได้ดี เพื่อนสายนี้จะดันแว่นพร้อมกับส่งภาพสกรีนช็อตตารางคะแนน หรือสถิติเวลาของตัวเองเข้ามาในแชตกลุ่มทันที พร้อมประโยคเกทับที่ไม่ได้เกทับ “อ๋อ ของเราก็ได้เท่านี้” หรือถ่อมตัวหน่อยว่า “ยังไม่ได้เล่นจริงจัง เอาเท่านี้ไปก่อนละกัน” ราวกับชีวิตนี้มีเป้าหมายเดียวคือการอยู่เหนือทุกคนในลิสต์เพื่อน ซึ่งแม้ฟอร์มการเล่นและสถิติอันคมกริบของพวกเขาจะน่าทึ่งและชวนให้น่าหมั่นไส้ในเวลาเดียวกัน แต่การมีเพื่อนสายเกทับแบบนี้อยู่ในกลุ่ม ก็นับว่าเป็นแรงขับเคลื่อนชั้นดีที่ทำให้เราเกิดฮึดอยากจะสู้ต่อ เพื่อวันหนึ่งจะได้ดันแว่นข่มมันคืนบ้างครับ

และทั้งหมดนี้ก็คือ 7 โมเมนต์ดันแว่นสุดป่วนที่เราเชื่อว่าคนมีเพื่อนเล่นเกมด้วยกันต้องเคยผ่านประสบการณ์เหล่านี้มาไม่มากก็น้อยครับ แม้บางครั้งความรู้แน่น ๆ หรือคำพูดอวดฉลาดของพวกเขาจะชวนให้เราหมั่นไส้และกวนประสาทอยู่บ้าง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเพื่อนสายดันแว่นนี่แหละที่ช่วยสร้างสีสัน ชวนหัวเราะ และทำให้บรรยากาศในการเล่นเกมสนุกสนานมีชีวิตชีวาขึ้นมาก ๆ แล้วเพื่อน ๆ ล่ะครับ ในกลุ่มมีเพื่อนสายดันแว่นตรงกับข้อไหนกันบ้าง หรือมีโมเมนต์ดันแว่นเด็ด ๆ นอกเหนือจากนี้ ลองมาคอมเมนต์พูดคุยแลกเปลี่ยนกันได้เลยนะครับ

1. Minecraft

Minecraft คือเกม Sandbox ที่เปิดกว้างที่สุดเกมหนึ่ง ผู้เล่นสามารถสร้างโลกทั้งใบขึ้นมาด้วยบล็อกเล็ก ๆ ตั้งแต่บ้านเล็ก ๆ ไปจนถึงเมืองขนาดใหญ่ ทุกสิ่งขึ้นอยู่กับจินตนาการของเราเอง ความไร้ขีดจำกัดนี้ทำให้ผู้เล่นรู้สึกว่าโลกที่ก่อร่างขึ้นมาคือโลกของเราโดยตรง ไม่ว่าจะเลือกโหมดผจญภัย เอาตัวรอด หรือโหมดสร้างสรรค์ เกมนี้เปรียบเสมือนผืนผ้าใบขาวที่รอให้เราเติมเต็มความฝัน ทำให้หลายคนอินเหมือนกำลังใช้ชีวิตในโลกอีกใบจริง ๆ ครับ

2. The Sims Series

ถ้าให้พูดถึงเกมที่ให้เรา “มีชีวิตอีกชีวิต” คงหนีไม่พ้น The Sims เกมระดับตำนานตั้งแต่ยุค 2000 แล้วพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน ที่จะให้ผู้เล่นสามารถสร้างตัวละครที่แทบจะถอดแบบจากตัวเองได้ ตั้งแต่รูปร่าง หน้าตา ไปจนถึงนิสัยและเส้นทางชีวิต จะเลือกเป็นนักธุรกิจ ศิลปิน นักกีฬา หรือแม้แต่นักวิทยาศาสตร์ก็ได้ทั้งหมด การได้ลองตัดสินใจในชีวิตที่สองแบบนี้ ทำให้ The Sims ไม่ใช่แค่เกมจำลอง แต่เป็นเหมือนประสบการณ์การใช้ชีวิตอีกแบบ ที่ผู้เล่นสามารถอินและมีส่วนร่วมได้เต็มที่ครับ

3. DAVE THE DIVER

แม้จะเป็นเกมอินดี้ขนาดเล็ก แต่ DAVE THE DIVER ก็สร้างโลกใต้น้ำที่ชวนให้ผู้เล่นหลงใหลจนเกิดกระแสไปทั่วโลก เราจะได้สวมบทเป็น Dave ชายอ้วนที่ออกไปดำน้ำจับปลาในเวลากลางวัน และกลับมาบริหารร้านซูชิในเวลากลางคืน แม้จะมีตัวละครหลักชัดเจน แต่ด้วยความเป็นกันเองและเสน่ห์ของวิถีชีวิตในเกม ทำให้ผู้เล่นรู้สึกเหมือนกำลังดำดิ่งไปในโลกแห่งท้องทะเล และกลายเป็นส่วนหนึ่งของหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่อบอุ่น อินเหมือนเราได้ย้ายไปมีชีวิตใหม่ที่ทั้งเรียบง่ายและสนุกสนานครับ

4. Animal Crossing: New Horizons

เกมที่กลายเป็นกระแสฮิตในช่วงโควิด เพราะมันทำให้ผู้เล่นได้หนีออกจากโลกจริงไปใช้ชีวิตบนเกาะร้าง ผู้เล่นสามารถสร้างบ้าน แต่งเกาะ ทำกิจกรรมประจำวัน พบปะกับเพื่อนบ้านที่เป็นสัตว์น่ารัก ๆ ทุกอย่างดำเนินไปแบบสโลว์ไลฟ์ ทำให้เรารู้สึกผ่อนคลายเหมือนย้ายไปอยู่อีกที่หนึ่งจริง ๆ จุดเด่นคือความเป็นกันเองของเพื่อนบ้านที่ค่อย ๆ กลายเป็นเพื่อนสนิทเราไปเอง ทำให้ Animal Crossing เป็นโลกอีกใบที่อบอุ่นจนหลายคนไม่อยากออกมาเลยครับ

5. Stardew Valley

จากชีวิตคนเมืองที่เหนื่อยล้า สู่การย้ายไปทำฟาร์มในหุบเขา Stardew Valley มอบประสบการณ์ที่ทำให้ผู้เล่นรู้สึกเหมือนกำลังได้เริ่มต้นชีวิตใหม่จริง ๆ เราสามารถปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ ทำเหมือง ตกปลา และสร้างความสัมพันธ์กับคนในหมู่บ้าน เสน่ห์ของมันคือความอบอุ่นที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นจนผู้เล่นอินเหมือนมีบ้านอีกหลังในโลกแห่งเกมนี้ ใครที่เคยจมอยู่ในเกมนี้จะรู้สึกได้เลยว่า Stardew Valley เป็นโลกคู่ขนานที่อยากกลับไปทุกวันจริง ๆ ครับ

6. Palia

Palia เป็นเกมออนไลน์แนวชีวิตสโลว์ไลฟ์ที่ผสมผสานทั้งการทำฟาร์ม ตกปลา และการเข้าสังคมกับผู้เล่นคนอื่น ความโดดเด่นคือการสร้างชุมชนร่วมกัน ผู้เล่นไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว แต่สามารถแบ่งปันโลกกับเพื่อนใหม่ ทำกิจกรรมร่วมกัน และค่อย ๆ สร้างบ้านและฟาร์มให้สวยงามขึ้น ทำให้ความรู้สึกของ Palia แตกต่างจากเกมสโลว์ไลฟ์ทั่วไป เพราะมันคือ “โลกอีกใบที่เรามีเพื่อนบ้านจริง ๆ” ที่เป็นมนุษย์เล่น ไม่ใช่ NPC ที่ถูกตั้งระบบไว้ครับ

7. Coral Island

เกมที่ได้รับแรงบันดาลใจจาก Harvest Moon และ Stardew Valley แต่เพิ่มความสดใหม่ด้วยโลกใต้น้ำและบรรยากาศเกาะเขตร้อน ผู้เล่นจะได้ใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์ ทำฟาร์ม ตกปลา ไปจนถึงช่วยกันฟื้นฟูระบบนิเวศในทะเล ทำให้ Coral Island ไม่ใช่แค่การใช้ชีวิตในหมู่บ้าน แต่ยังเป็นการดูแลโลกอีกใบที่สวยงามเหมือนสวรรค์แห่งใหม่ในธีมทะเลอีกด้วย บรรยากาศในชุมชนก็จะเต็มไปด้วยความหลากหลาย ไม่ว่าจะนิสัยใจคอ ช่วงวัย เพศสภาพ สีผิว ทุกคนที่แตกต่างกันกลับรวมตัวกันในชุมชนนี้ได้อย่างมีมิติครับ

8. inZOI

เกมที่หลายคนเรียกว่า “The Sims เวอร์ชัน Unreal Engine 5” เพราะความสมจริงของภาพและรายละเอียด ผู้เล่นสามารถสร้างอวตาร์ที่เหมือนตัวเองแบบแทบจะถอดแบบมาใช้ชีวิตในเมืองใหญ่ที่เต็มไปด้วยกิจกรรม ความโดดเด่นคือกราฟิกที่ทำให้ผู้เล่นรู้สึกเหมือนย้ายร่างเข้าไปอยู่ในโลกนั้นจริง ๆ และการอัปเดตต่าง ๆ ที่เพิ่มความเป็นไปได้ให้กับชีวิตเสมือน ทำให้ inZOI กลายเป็นโลกคู่ขนานที่ชวนให้จมอยู่ได้นาน

9. VRChat

VRChat คือประตูสู่โลกเสมือนที่แทบไร้ขอบเขต ผู้เล่นสามารถเลือกอวตาร์ได้ตามใจ และเข้าสังคมกับผู้เล่นคนอื่นผ่าน VR หรือแม้แต่หน้าจอปกติ จุดแข็งคือเสรีภาพในการสร้างและแบ่งปัน “โลก” ที่แตกต่างกันออกไป ตั้งแต่ห้องเล็ก ๆ จนถึงเมืองขนาดใหญ่ ความรู้สึกเวลาสวมแว่น VR แล้วก้าวเข้าไปคุยกับคนอื่นในร่างอวตาร์ของเรา ทำให้ VRChat ไม่ใช่แค่เกม แต่เป็นโลกอีกใบที่เรามีตัวตนอยู่จริง ๆ เน้นพูดคุยทำความรู้จักกับเพื่อน ๆ ในโลกออนไลน์ ผู้เล่นที่อยู่ในนั้นก็พร้อมจะเป็นเพื่อนกับคุณเสมอ

10. Roblox

Roblox เป็นมากกว่าเกม เพราะมันคือแพลตฟอร์มที่เปิดโอกาสให้ผู้เล่นสร้างเกมของตัวเอง และแชร์ให้คนอื่นมาเล่นได้ โลกที่หลากหลายและไร้ขีดจำกัดทำให้ผู้เล่นสามารถเลือกชีวิตได้ตามใจ จะเป็นนักผจญภัย เจ้าของคาเฟ่ หรือแม้แต่นักสร้างเกมเอง ทุกสิ่งทุกอย่างทำให้ Roblox กลายเป็นจักรวาลคู่ขนานที่ไม่มีวันสิ้นสุด และเป็น “โลกอีกใบ” ที่ใครก็สามารถมีได้ คุณสามารถมีบ้านของตัวเองในบางเกม ทำสวนปลูกต้นไม้ เก็บพืชผลของตัวเอง วันไหนเบื่อ ๆ ก็ชวนเพื่อนออกไปลุย ถ้าคุณมีขาประจำไว้เล่นด้วยกัน Roblox คือโลกหลายมิติที่อยากจะเป็นอะไรก็ได้จริง ๆ ครับ

เกมเหล่านี้คือหลักฐานชัดเจนว่า วิดีโอเกมไม่ได้เป็นเพียงสื่อความบันเทิง แต่สามารถสร้าง “โลกอีกใบ” ที่เราอยากหลบไปพักใจหรือใช้ชีวิตใหม่ได้จริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นฟาร์มเล็ก ๆ ในหุบเขา เมืองใหญ่ที่ครึกครื้น หรือเกาะร้างแสนอบอุ่น แต่ละโลกต่างมีเสน่ห์ที่ทำให้เราจมอยู่กับมันได้นานจนลืมเวลา สำหรับใครที่อยากหลีกหนีความจริงเพียงชั่วครู่ เกมเหล่านี้รอคอยให้คุณก้าวเข้าไปสัมผัสเสมอครับ

ผู้อ่านคนใดต้องการติดตามข่าวทั้งหมดของ This Is Game Thailand ก็สามารถมาได้ที่นี่ครับ >>>คลิก<<<

1. ภาวะ “เลือกไม่ถูก” (Choice Overload)

เมื่อเรามีตัวเลือกมากเกินไป สมองจะเข้าสู่ภาวะที่เรียกว่า Choice Overload หรือ “ภาวะเลือกไม่ถูก” ซึ่งเป็นอาการที่มนุษย์รู้สึกลังเล สับสน และไม่สามารถตัดสินใจได้อย่างชัดเจน เพราะไม่รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ดีที่สุด ยิ่งในยุคปัจจุบันที่มีเกมให้เลือกเล่นนับพัน ๆ เกม ทั้งแนวแอ็กชัน ผจญภัย อินดี้ หรือเกมมือถือใช้เวลาสั้น ๆ พอเราเปิดหน้าร้านค้าเกมหรือสไลด์หน้าจอมือถือก็รู้สึก “ล้า” แทนที่จะรู้สึกตื่นเต้นเหมือนเมื่อก่อน สุดท้ายเลยปิดหน้าร้านทิ้งไปโดยไม่ได้กดโหลดหรือซื้ออะไรเลย การมีตัวเลือกมากจึงไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป หากไม่มีเกณฑ์หรือแรงจูงใจชัดเจนในการเลือก เกมที่มีให้เล่นก็จะกลายเป็น “ภาระในการตัดสินใจ” มากกว่าจะเป็นความสนุกอย่างที่ควรจะเป็นนั่นเอง

2. กลัวพลาดสิ่งที่ดีกว่าหากตัดสินใจเลือกไปแล้ว

อีกหนึ่งเหตุผลที่ทำให้เราเลือกเกมเล่นไม่ได้สักที ก็คือความรู้สึก “กลัวพลาดของดี” หรือที่เรียกว่า Fear of Missing Out (FOMO) เรากลัวว่าเกมที่เราเลือกตอนนี้อาจไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีที่สุด กลัวว่าระหว่างเล่นจะมีเกมอื่นที่สนุกกว่า เข้ากับเรามากกว่า หรือซื้อมาแล้วจะไม่คุ้มเงินที่เสียไป พอคิดแบบนี้ ความสุขในการเล่นเกมที่อยู่ตรงหน้าก็ลดลงทันที เพราะสมองมัวแต่คิดถึงสิ่งที่ยังไม่ได้ลอง สุดท้ายก็กลายเป็นเล่นแบบขอไปที หรือไม่ก็เปลี่ยนเกมไปเรื่อย ๆ โดยไม่จบสักเกม ความรู้สึกแบบนี้จะยิ่งรุนแรงขึ้นเมื่อเราเห็นเพื่อนในโซเชียลแชร์เกมใหม่ที่กำลังเล่นอยู่ หรือมีคลิปแนะนำเกมมาแรงโผล่ขึ้นเต็มหน้า YouTube ครับ

3. ความผูกพันที่มีต่อเกมลดน้อยลง

ในอดีต การได้เกมใหม่มาสักเกมหนึ่งเป็นเรื่องใหญ่ เรามักใช้เวลากับมันนานหลายเดือน ศึกษาเนื้อเรื่อง ฝึกฝนระบบการเล่น จนรู้สึกผูกพันเหมือนเป็นโลกอีกใบหนึ่ง แต่ในยุคที่เกมมีให้เลือกมากมาย และเข้าถึงได้ง่ายแค่ปลายนิ้ว ความรู้สึกผูกพันแบบนั้นกลับลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด เกมกลายเป็นเหมือน “ของตาย” ที่ถ้าเล่นไม่สนุกใน 10 นาทีแรก ก็สามารถกดลบแล้วเปลี่ยนไปหาเกมใหม่ได้ทันที ผู้เล่นหลายคนไม่ให้เวลากับเกมมากพอที่จะเข้าใจหรือหลงรักมันจริง ๆ เพราะรู้สึกว่า “ยังมีอีกหลายเกมที่อาจสนุกกว่า” รออยู่ข้างหน้า ผลลัพธ์คือเราเล่นเกมแบบผิวเผิน จับนู่นนิด จับนี่หน่อย แต่ไม่อินกับอะไรเลย สุดท้ายจึงรู้สึกว่า “ไม่มีเกมไหนสนุกอีกแล้ว” ทั้งที่ความจริงอาจเป็นเพราะเราไม่ได้เปิดใจให้มันเลยต่างหาก

4. การตลาด, รีวิว, คลิปแนะนำ มีอิทธิพลเกินพอดี

ในยุคที่สื่อออนไลน์มีบทบาทอย่างมาก การตลาด รีวิว และคลิปแนะนำเกมจากยูทูบเบอร์หรือสตรีมเมอร์กลายเป็นปัจจัยสำคัญที่กำหนดว่า “เราควรเล่นเกมไหน” มากกว่าความชอบส่วนตัวของเราเอง บางครั้งเกมที่เราเล่นอยู่ก็อาจจะสนุกดีอยู่แล้ว แต่พอเห็นคลิปรีวิวเกมใหม่ที่ภาพสวย เนื้อเรื่องดี หรือเกมที่เพิ่งเป็นกระแสแรงขึ้นมา ก็เริ่มรู้สึกว่าเกมในมือเราไม่เท่หรือตกยุคไปในทันที หรือบางเกมยังไม่ทันซื้อมาเล่นด้วยซ้ำแต่อ่านรีวิวจนไม่กล้าเล่น ทั้งที่ยังไม่ได้สัมผัสเกมจริง ๆ ด้วยซ้ำ แรงกระตุ้นจากภายนอกที่มากเกินไปทำให้เรากลายเป็นคนเล่นเกมที่ไม่มีจุดยืน เปลี่ยนไปตามกระแสโดยไม่รู้ตัว สุดท้ายก็พาตัวเองกลับไปสู่วงจรเดิมคือ “เปิดร้านค้าเกม–ดูรีวิว–แต่ไม่รู้จะเล่นอะไรอยู่ดี”

5. รู้สึกเหนื่อยกับการเริ่มใหม่

เกมใหม่แต่ละเกมมักมาพร้อมกับระบบที่เรายังไม่คุ้นเคย ต้องเรียนรู้ตั้งแต่ศูนย์ ไม่ว่าจะเป็นระบบต่อสู้ เมนู อินเตอร์เฟซ หรือแม้แต่การอ่าน Tutorial ซึ่งบางครั้งกินเวลาหลายสิบนาที ผู้เล่นหลายคนจึงรู้สึก “เหนื่อย” ตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่มสนุก ความรู้สึกนี้ยิ่งรุนแรงขึ้นเมื่อเราเพิ่งเลิกจากเกมเดิมที่ใช้เวลาไปนานหลายชั่วโมง หรือเพิ่งผิดหวังกับเกมก่อนหน้า ทำให้ไม่อยากลงทุนพลังงานทางใจซ้ำอีก การเริ่มใหม่จึงกลายเป็นเรื่องที่ฝืนใจ แม้จะมีเกมใหม่ ๆ ให้เลือกเล่นมากมาย แต่ความรู้สึกเบื่อหน่ายเมื่อต้อง “ทำความรู้จักกับอะไรใหม่อีกแล้ว” ก็กลายเป็นกำแพงสำคัญที่ทำให้เราไม่อยากเริ่มต้นกับเกมไหนเลย และสุดท้ายก็กลับไปวนลูปไม่มีเกมจะเล่นอยู่ดีครับ

6. แนวเกมเริ่มคล้ายกัน ทำให้รู้สึกไม่ตื่นเต้น

แม้จะมีเกมใหม่ออกมาแทบทุกวัน แต่หลายเกมกลับให้ความรู้สึกซ้ำซาก เพราะใช้สูตรสำเร็จแบบเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นเกมแนว Open World ที่ต้องฟาร์มของ ทำเควสต์ ตีบอส หรือเกม RPG มือถือที่วนเวียนอยู่กับระบบ Gacha อัปเลเวล เปิดของซ้ำ ๆ รูปแบบการเล่นที่คล้ายกันเหล่านี้ ทำให้ผู้เล่นรู้สึกว่า “เปลี่ยนแค่ชื่อเกม แต่ไม่ได้เปลี่ยนประสบการณ์จริง ๆ” ความตื่นเต้นและความแปลกใหม่จึงหายไป เพราะเรารู้ว่าเกมนี้จะพาไปเจออะไรบ้างโดยไม่ต้องลองเล่นด้วยซ้ำ ผลก็คือ เราเริ่มหมดแรงจูงใจที่จะลองของใหม่ เพราะรู้สึกว่าเล่นไปก็เหมือนเดิม ไม่ว้าว ไม่เซอร์ไพรส์ ไม่รู้สึกว่า “นี่แหละคือสิ่งที่ตามหา” ทั้งที่จริง ๆ แล้วเราอาจจะยังรักการเล่นเกมอยู่เหมือนเดิม แค่รู้สึกว่าทุกเกมเริ่มเป็นพิมพ์เดียวกันมากเกินไปเท่านั้นเอง

7. สมาธิสั้นลงและการเสพติดความเร็วมากขึ้น

ในยุคที่ทุกอย่างรวดเร็วและเข้าถึงง่าย ผู้คนเริ่มเคยชินกับการเสพสื่อที่ใช้เวลาสั้น ๆ เช่น คลิป TikTok หรือ Shorts ที่ยาวไม่ถึงนาที ส่งผลให้พฤติกรรมของผู้เล่นเกมเปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว เรากลายเป็นคนที่ต้องการ “ความสนุกทันที” และ “ผลลัพธ์ไว” พอเจอเกมที่มีการเล่าเรื่องช้า หรือระบบซับซ้อนต้องใช้เวลาทำความเข้าใจ ก็มักจะรู้สึกเบื่อและเลิกเล่นก่อนที่เกมจะเริ่มเข้มข้นจริง ๆ ผู้เล่นบางคนถึงขั้นรู้สึกผิดหวังถ้าเกมไม่สนุกภายใน 5 นาทีแรก ทั้งที่ในอดีต เกมหลายเกมใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะพีค ปัญหานี้ยิ่งหนักขึ้นเมื่อเราเปรียบเทียบกับเกมอื่นที่ให้รางวัลไวกว่า ทำให้เรากลายเป็นคนที่มีสมาธิสั้นกับเกมมากขึ้นเรื่อย ๆ และนั่นเองที่ทำให้เรา “เล่นอะไรก็ไม่สนุก” เพราะเราไม่ได้ให้เวลาเกมได้พิสูจน์ตัวเองเลยครับ

แม้ว่าเกมในยุคนี้จะมีให้เลือกมากมายกว่าในอดีต แต่สิ่งที่ตามมาคือความรู้สึกเบื่อ ลังเล และไร้แรงจูงใจที่จะเริ่มต้นกับเกมใดเกมหนึ่งอย่างจริงจัง การมีตัวเลือกมากไม่ใช่เรื่องผิด แต่อาจต้องกลับมาทบทวนว่าเรา “เล่นเกมเพื่ออะไร” ถ้าเรารู้จักตัวเองมากพอ เลือกเกมจากหัวใจไม่ใช่แค่ตามกระแส บางทีเราอาจไม่ต้องการเกมใหม่เลย แค่ต้องการ “ความผูกพันเดิม ๆ” ที่เคยรู้สึกกับเกมดี ๆ สักเกมก็พอครับ

1. คุยกับ NPC ทุกตัวเพื่อหาทางไปต่อ

เกมสมัยก่อนมักจะมีปัญหาเกี่ยวกับการไม่มีเครื่องหมายบอกทางว่าเราต้องไปทำอะไรยังไงต่อ บางคนติดปัญหาเรื่องภาษา อ่านอังกฤษหรือญี่ปุ่นไม่ออก แต่ด้วยความที่อยากเล่นเกมและมีเวลาเหลือเฟือ ทำให้สมัยเด็กนั้นเรากล้าที่จะไล่คุยกับ NPC ทุกตัวภายในเกมแบบวนไปวนมาทั่วโลก ต่อให้มันจะมี NPC เป็นร้อย ๆ ตัวก็ตาม แถมบางคนยังทำซ้ำหลาย ๆ รอบเพื่อเมคชัวร์อีกด้วย ซึ่งเรื่องแบบนี้ถ้าไม่ใช่วัยเด็กที่มีเวลาเหลือล้น หรือโลกทั้งใบมีแต่จอเกมตรงหน้าก็คงจะไม่ยอมเสียเวลามานั่งทำอะไรแบบนี้แล้ว เพราะสมัยนี้ก็มียูทูปไว้ดูวิธีผ่าน หรือมีคนเขียนไกด์บอกทาง ถ้าไม่เข้าใจอะไรก็โพสถามในกลุ่มคอมมูได้ การไล่คุยกับ NPC เหมือนเมื่อก่อนนั้นเลยไม่จำเป็นอีกต่อไปครับ

2. การเก็บเลเวลนาน ๆ โดยไม่มีจุดหมาย

เลเวลเป็นองค์ประกอบหนึ่งของการเล่นเกมทุกยุคทุกสมัย เพราะมันคือเครื่องหมายบอกความแข็งแกร่ง ที่เราจะใช้ตัวเลขในการวัดค่าพลังของเรากับศัตรูหรือคู่แข่งว่าเราเก่งมากแค่ไหน ยิ่งเล่นนานก็ยิ่งต้องเก่งกว่าคนที่ไม่ได้เล่น สิ่งนี้คือปรัชญาของเหล่าเกมเมอร์ที่ทำกันมาตลอด แต่ระบบเลเวลเป็นระบบที่ใช้เวลาในการฟาร์ม ต้องเล่นเหมือนเดิมซ้ำ ๆ จนเก่งขึ้น บางครั้งการเก็บเลเวลก็ไม่ได้สนุกขนาดนั้น ถ้าระหว่างทางไม่สนุก เราก็มักจะมองที่เป้าหมายว่าเราเก็บเลเวลไปเพื่ออะไร ถ้าเราตอบคำถามนี้ได้การเก็บเลเวลก็อาจจะมีความหมาย แต่ถ้าตอบไม่ได้เราก็คงไม่อยากจะเก็บเลเวลแล้วล่ะครับ เพราะไม่รู้จะเลเวลอัปไปทำไมในเมื่อไม่มีจุดหมาย แต่บอกเลยว่าสมัยเด็กนั้นเราทำได้แน่ ๆ เพราะแค่เก็บเลเวลให้เก่งขึ้นมันก็เท่แล้ว

3. ทุ่มเวลาหาไอเทมที่ไม่รู้ว่าจะดรอปเมื่อไหร่

นอกจากการเก็บเลเวลให้เก่งขึ้นแล้ว การฟาร์มของหรือไอเทมก็เป็นอีกส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันเกมเมอร์ โดยเฉพาะกับเกมแนว MMORPG ที่จะสามารถหาไอเทมได้จากการต่อสู้กับมอนสเตอร์หรือการล่าบอส โดยจุดประสงค์ของแต่ละคนก็อาจจะไม่เหมือนกัน บางคนอยากหามาใส่เองให้เก่งขึ้น หรือบางคนอาจจะหามาเพื่อเอาไปขายในตลาดเพื่อให้ตัวเองรวย แต่ไม่ว่าจะเห็นผลอะไรก็ตามการฟาร์มไอเทมจากมอนสเตอร์นั้นมันมี % ในการดรอปครับ ใช่ว่าทุกวันจะเป็นวันของคุณเสมอไป บางวันฟาร์มทั้งวันยังไม่ได้ของก็มี สมัยเด็กเราอาจจะกล้าทำ ทุ่มเวลากับมันเพื่อหวังจะได้ของดี ๆ มาใส่โชว์เพื่อน แต่ทุกวันนี้ถ้าไม่ใช้เงินแก้ปัญหาก็บอกเลยว่าขอผ่านดีกว่า หาเองคงไม่ไหว

4. ต่อปากต่อคำกับเกรียนภายในเกมหมา

แน่นอนว่าการเล่นเกมเชิงแข่งขันหรือ Competitive เราจะเข้าใจกันดีว่านี่คือเกมหมาประเภทหนึ่งที่ผู้เล่นคนอื่นคือศัตรูตัวฉกาจของเรา การแข่งขันกับคนมันย่อมยากกว่าการเล่นกับ Bot อยู่แล้ว มันจะเต็มไปด้วยความกดดัน ความอึดอัด และถ้าเกมนั้นยิ่งเจอเกรียนพิมพ์ด่าด้วยแล้วยิ่งเป็นอะไรที่ Toxic สุด ๆ ถ้าเป็นสมัยเด็กคงเปิดไมค์ด่าหรือพิมพ์สวนคืนแบบรัว ๆ ต่อให้รู้ว่าสิ่งที่พิมพ์ไปมันจะไม่ได้ช่วยเปลี่ยนแปลงอะไร แต่มันก็สะใจ ณ ช่วงเวลานั้น แต่พอแก่ตัวมา อายุเริ่มมากขึ้น จะรู้สึกเลยว่าการเปลืองพลังงานไปต่อปากต่อคำกับเกรียนคีย์บอร์ดภายในเกมมันเป็นอะไรที่ไม่คุ้มค่ากับแรงที่ใช้ เพราะฉะนั้นเลยขอเงียบไว้จะดีกว่า ใครอยากเก่งก็ให้มันเก่งไปเลยก็ได้ ไม่แคร์อะไรแล้ว

5. ฝึกฝนการเล่นเกมเพื่อให้ผ่านด่านหรือชนะเกม

เกมบางเกมสามารถเล่นได้ตั้งแต่แรกเริ่ม แต่เกมบางเกมก็ต้องใช้เวลาฝึกฝนอยู่เหมือนกันจึงจะสามารถเล่นได้อย่างสนุกสนาน แต่ถึงอย่างนั้นเกมบางเกมก็ต้องพยายามอยู่พอสมควร ยกตัวอย่างเช่นเกมแนว Soulslike หรือเกม Competitive ที่ต้องแข่งขันกับคนอื่น ถ้าคุณสนุกกับการแค่ได้เล่นแล้วก็จบ ก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่ถ้าคุณเป็นคนที่ต้องชนะหรือผ่านด่านจึงจะเรียกว่าสนุก งั้นก็คงหลีกเลี่ยงการฝึกซ้อมเล่นเกมไม่ได้ เพื่อให้ตัวเองเก่งกว่าบอสที่ต้องเผชิญหน้า หรือเก่งกว่าผู้เล่นท่านอื่นในโลกออนไลน์ สมัยเด็กคงภูมิใจมาก ๆ ที่ฝึกจนเล่นเก่งขนาดนี้ แต่สำหรับวัยทำงานแก่ตัวมาบอกเลยว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะทำไหวจริง ๆ

6. แบกรับความเครียดจากการเล่นเกม

การเล่นเกมของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนเล่นเพื่อผ่อนคลาย บางคนเล่นเพื่อเสพเนื้อเรื่อง ซึ่งแน่นอนว่าความเครียดภายในเกมก็เป็นหนึ่งในความบันเทิงได้ ถ้าเกิดว่าความเครียดนั้นได้รับการปลดปล่อยด้วยชัยชนะหรือเหตุการณ์บางอย่างภายในเกม แต่ถ้าคุณไม่มีช่วงเวลาแห่งการปลดปล่อยนั้น ก็อาจจะทำให้เกิดความเครียดสะสม ตอนยังเด็กเรายังสามารถหาทางระบายออกมาได้ผ่านวิธีการต่าง ๆ ที่ผู้ใหญ่มักจะไม่ถือสา แต่ถ้าเราเป็นผู้ใหญ่แล้วไปใช้วิธีระบายแบบเด็ก ๆ ก็อาจจะถูกมองไม่ดีได้ เพราะงั้นเกมที่ทำให้ผู้เล่นแบกรับความเครียดมาก ๆ ส่วนใหญ่โตมาจะเล่นไม่ค่อยไหวครับ

7. เล่นเกมมือถือที่ไม่มี Auto หรือ Skip

หากย้อนกลับไปช่วงปี 2010 ต้น ๆ ก็อาจจะรู้สึกว่าเกมมือถือเป็นของใหม่ที่ว้าวมาก ผู้เล่นอย่างเราเปลี่ยนพฤติกรรมจากการเล่นเกม PC , Console มาเป็นเกมมือถือกันในช่วงเวลานี้ แน่นอนว่าของใหม่ย่อมเป็นอะไรที่พอทนได้ ขอแค่ได้ลองยังไงก็ทนไหว สมัยนั้นเกมมือถือก็เน้นเล่นมือกันหมด เก็บเลเวลก็เล่นมือ ฟาร์มของก็เล่นมือ ลงดันเจี้ยนก็เล่นมือ ถึงแม้จะเป็นการลงซ้ำ ๆ ที่เล่นยังไงก็ผ่านก็ยังต้องเล่นมือ แต่สมัยนี้เกมมีระบบ QoL มากมายที่มาช่วยอำนวยความสะดวกให้เกมมือถือเป็นแนวเกมที่ไม่กินเวลาชีวิตมากเกินไป ด้วยการเพิ่มพุ่ม Auto และ SKIP มาให้ผู้เล่นได้กระชับเวลาในการเล่นมากขึ้น ลดความเบื่อหน่ายและจำเจ จนตอนนี้เราขาดมันไม่ได้แล้วครับ ถ้าให้ย้อนกลับไปเล่นเกมยุค 2010 ที่ต้องเล่นมือล้วน อันนี้ไม่ไหว

และนี่ก็คือ “7 พฤติกรรมภายในเกมที่ตอนเด็กทำได้แต่พอโตมาเริ่มทำไม่ไหวแล้ว” เป็นยังไงกันบ้างครับ ตรงกับสิ่งที่เพื่อน ๆ คิดกันบ้างหรือเปล่าเอ่ย พอมอง ๆ ดูก็รู้สึกเหมือนกันนะครับว่าตัวเองก็แก่ขึ้นเยอะแล้วในวันนี้ ถ้าเป็นสมัยก่อนนะ ลำบากแค่ไหนขอให้ได้เล่นเกมก็แฮปปี้แล้ว แต่วันนี้ต้องมาประเมินหลายอย่าง ทั้งความสนุกของเกม สุขภาพกาย สุขภาพจิต สังคม สิ่งแวดล้อม และอื่น ๆ เฮ้อ พอแก่ตัวมาก็เรื่องเยอะจริง ๆ นะเรา XD

1. เล่นเกมจนละเลยหน้าที่ในชีวิตจริง

ทุกคนมีหน้าที่ในชีวิตจริงเสมอ ทั้งในแง่ของการงานอาชีพ ตำแหน่งงาน ฐานะ หรือแม้กระทั่งจุดยืนของตัวเอง บางคนเป็นนักเรียน บางคนเป็นพ่อแม่ การรับผิดชอบต่อหน้าที่ของตัวเองนั้นเป็นสิ่งที่ควรทำ และถ้าเกิดว่าการเล่นเกมนั้นทำให้เพื่อน ๆ เริ่มละเลยหน้าที่หลักของตัวเอง นั่นอาจหมายความว่าเรากำลังอยู่ในช่วงติดเกมมากเกินไปครับ เช่น การเล่นเกมจนไม่อยากไปทำงาน หรือเล่นเกมจนลืมเลี้ยงลูก หรือลืมที่จะใส่ใจคนรอบข้าง อันนี้ค่อนข้างอันตรายครับเพราะถ้าเกิดว่าเราต้องเสียคนสำคัญไป ในวันที่ไม่มีเขาอยู่แล้วเราอาจรู้สึกเสียใจภายหลังได้ครับ

2. อดหลับอดนอนเป็นประจำเพื่อเล่นเกม

แน่นอน ผมเชื่อว่าเกมเมอร์หลาย ๆ คนก็ต้องเคยอดหลับอดนอนเพื่อเล่นเกมใช่ไหมล่ะครับ บางครั้งอาจจะติดลมอยากเล่นยาว ๆ กับเพื่อน บางครั้งอาจจะหัวร้อนขอเล่นต่ออีกตา หรือบางครั้งอาจจะมีเกมออกใหม่ยังเล่นไม่หนำใจขออีกสักหน่อยเถอะ ทุกเหตุผลในการอดนอนที่มาจากเกมนั้นย่อมเกิดขึ้นได้กับเกมเมอร์ แต่ถ้าเกิดขึ้นมากเกินไปหรือเป็นประจำอันนี้ไม่ดีแน่ครับ มนุษย์ต้องการการนอนหลับพักผ่อน 7-8 ชั่วโมงต่อวัน ถ้าเพื่อน ๆ นอนแค่ 3-4 ชั่วโมงหรือน้อยกว่านั้นทุกวัน อันนี้จะเป็นอันตรายต่อสุขภาพแล้วนะครับ ยิ่งแก่ไปยิ่งต้องนอนเยอะขึ้น รักษาสุขภาพกันด้วยครับ

3. อารมณ์ขึ้น-ลงตามผลของเกม

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีสัญชาตญาณและอารมณ์ในการแสดงความรู้สึกต่าง ๆ มีความสุข สนุก เศร้า โกรธ หัวร้อน และอาจลามไปถึงการใช้ความรุนแรงต่อตัวเอง ผู้อื่น หรือแม้กระทั่งข้าวของเครื่องใช้ใกล้ตัว แต่ถึงอย่างนั้นมนุษย์เราก็เป็นสัตว์ที่มีการยับยั้งชั่งใจ เวลาโกรธก็จะรู้ว่าอะไรไม่ควรทำ คิดถึงผลที่จะตามมา หรือเกรงกลัวต่อกฎหมายบ้านเมือง แต่ถ้าเราหัวร้อนกับเกมแล้วเริ่มมีอาการอยากระบายอารมณ์ออกมา เริ่มทุบโต๊ะ ทุบคีย์บอร์ด ขว้างจอย ตีขาตัวเอง หรือตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง แม้จะยังไม่มีคนอื่นเดือดร้อน แต่ถึงจุดนี้ก็ควรประเมินตัวเองใหม่และลองห้ามใจพักการเล่นเกมหรือลองเปลี่ยนเกมดูบ้างครับ

4. เติมเกมเกินกำลัง / โกหกเรื่องค่าใช้จ่าย

การเติมเงินในเกมออนไลน์ เกมมือถือ หรือการซื้อเกมราคาแพง ๆ เนี่ย ก็เป็นบริบททั่วไปของการเล่นเกมในยุคปัจจุบัน ซึ่งใคร ๆ ก็ทำกันเป็นปกติ แต่มันจะไม่ปกติเลยถ้าเกิดว่าเพื่อน ๆ ใช้จ่ายเกินกำลังรายรับของตัวเอง เช่น เงินเดือน 15,000 แต่เติมเงินเดือนละ 10,000 ที่เหลือเดี๋ยวกินมาม่าเอา หรือถึงขั้นต้องโกหกคนใกล้ตัว แอบโกหกแฟนว่าเงินที่เติมเกมนั้นไม่ได้มากมายอะไร แต่สุดท้ายก็ทำให้ชีวิตคู่มีปัญหา ถ้าถึงขั้นต้องโกหกคนใกล้ตัวเพื่อเติมเกมหรือใช้เงินเกินกำลัง อันนี้เข้าข่ายการติดเกมจนเกินไปเพราะเรามองเห็นคุณค่าของเกมมากกว่าตัวเองและคนรอบข้างครับ

5. พูดคุยหรือคิดถึงแต่เรื่องเกมตลอดเวลา

การที่เราชอบหรือหลงรักเกมใดเกมหนึ่งนั้นเป็นเรื่องธรรมดา เวลาเราออกไปข้างนอกอาจจะมีความรู้สึกอยากรีบกลับไปเล่นบ้าง หรือเวลาเจอคนที่ชอบแบบเดียวกันก็จะคุยเรื่องเกมบ้าง แต่มันคงแย่แน่ถ้าเกิดว่าเวลาที่ต้องทำงาน ต้องโฟกัสเกี่ยวกับการประชุม หรือทำงานร่วมกับคนอื่นแล้วก็ยังหยุดคิดเรื่องเกมไม่ได้ หรือชวนคนอื่นพูดคุยแต่เรื่องเกมโดยไม่ได้ใส่ใจว่าอีกฝ่ายต้องการคุยเรื่องนี้หรือไม่ ลืมมารยาทขั้นพื้นฐานที่จะใส่ใจความรู้สึกของคนอื่น เพียงเพราะว่าอยากจะคุยเรื่องเกมที่ตัวเองชอบ ถ้ามีโมเมนต์แบบนี้แสดงว่าเราอาจจะติดเกมมากเกินไปจริง ๆ ครับ

6. รู้สึกหงุดหงิดหรือเคว้งคว้างถ้าไม่ได้เล่น

การติดเกมเป็นเรื่องของความเคยชินและความต้องการทางจิตใจครับ เวลาเราอยากทำอะไรมาก ๆ แล้วไม่ได้ทำสักที มนุษย์จะมีความรู้สึกหงุดหงิดและกระตุ้นให้เกิดสัญชาตญาณที่รุนแรงขึ้นเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ หรืออีกมุมหนึ่งถ้าเราเกิดการยับยั้งชั่งใจมาก ๆ ปลงกับมันมาก ๆ แล้วทำให้รู้สึกเคว้งคว้าง ล่องลอย ไม่อยากทำอะไรเลย ถ้าเกิดอาการแบบนี้ให้รู้ไว้เลยว่าคุณเข้าข่ายติดเกมมากเกินไปแล้วครับ ลองหางานอดิเรกอย่างอื่นทำบ้าง ออกไปหากเพื่อนข้างนอกบ้าง หรือโฟกัสกับอย่างอื่นที่ไม่ใช่เกมดูบ้าง เพื่อเฉลี่ยความสนใจแล้วจะได้ลดการติดเกมลงครับ

7. เริ่มรู้สึกผิดกับตัวเอง แต่ก็ยังหยุดไม่ได้

ผมเชื่อว่าหลายคนคงรู้สึกผิดกับตัวเองเวลาที่เราตั้งใจจะทำอะไรเกี่ยวกับเกมแล้วทำไม่ได้สักที เช่น เกมหมาแบบนี้ยิ่งเล่นก็ยิ่งเครียดงั้นเราเลิกเลยดีกว่า แต่สุดท้ายก็เลิกไม่ได้ หรือตั้งใจกับตัวเองว่าหลังจากนี้ฉันจะนอน 4 ทุ่มทุกวันแล้วตื่นเช้า สุดท้ายพอเล่นเกมก็ลามไปตี 4 ตี 5 ทุกวันเหมือนเดิม แล้วเราก็จะรู้สึกผิดกับตัวเองว่าทำไมเราถึงเป็นแบบนี้ เป็นความย้อนแย้งและขัดแย้งกันในจิตใจตัวเองว่า ความต้องการกับพฤติกรรมไม่ไปในทางเดียวกัน ถ้าเกิดกรณีแบบนี้จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือจากมือที่สามครับ ไม่ว่าจะเป็นคนในครอบครัว เพื่อน หรือแพทย์ก็ตาม

หวังว่าบทความนี้จะทำให้เพื่อน ๆ ได้รู้และเข้าใจตัวเองมากขึ้นนะครับ ว่าเราเข้าข่ายติดเกมมากเกินไปหรือไม่ เอาจริง ๆ ผมเองก็ยังมี 1-2 ข้อที่โผล่มาเหมือนกันนะครับ แต่ถ้าใครที่เกินมาสัก 5-6 ข้อ อันนี้ก็ลองพิจารณาดูว่าเราจะจัดการกับปัญหาเหล่านี้อย่างไร เพื่อที่เราจะได้ใช้ชีวิตอย่างบาลานซ์และได้เล่นเกมต่อไปอย่างสนุกสนานครับ

1. ต้องการระบบ Auto เน้นจัดการไม่เน้นเล่นเอง

เนื่องจากเกมในยุคปัจจุบันบนมือถือนั้น มีระบบ Auto Play ที่เข้ามามีส่วนช่วยอำนวยความสะดวกให้กับผู้เล่นเป็นอย่างมาก ทั้งในแง่ของการ Auto Battle ที่ให้ตัวละครในเกมต่อสู้เอง หรือ Auto Quest ที่เราไม่ต้องเดินไปคุยกับ NPC เอง เพราะเดี๋ยวเกมมันก็เดินให้ ไม่จำเป็นต้องรู้ระบบมาก ไม่จำเป็นต้องฝึกสู้ หรือศึกษาอะไรมากมาย เพราะถ้ากด Auto แล้วผ่าน ไม่ว่าจะศึกษาหรือไม่มันก็มีค่าเท่านั้น ยกเว้นจะเป็นผู้เล่นสายฮาร์ดคอร์ หรือเล่นมาจนอยู่ในระดับ End Game แล้ว ถึงจำเป็นที่จะต้องอ่านหรือศึกษาบ้างเพื่อเล่นคอนเทนต์ที่ท้าทายขึ้น มันค่อนข้างแตกต่างกับสมัยก่อนที่เราเล่นเกมเพราะเราอยากเล่น อยากควบคุมตัวละครหรืออยากสู้ด้วยตัวเองครับ

2. สามารถ SKIP เนื้อเรื่องได้ ไว้ค่อยฟังสรุปเอาทีหลัง

ในด้านของเนื้อเรื่องนั้น เอาจริง ๆ ก็มีคนที่ยังเสพเนื้อเรื่องกันอยู่บ้าง แต่เนื่องจากว่าแพลตฟอร์มมือถือนั้นทำให้พฤติกรรมส่วนใหญ่ของคนใช้งานมือถือชอบความรวดเร็ว ทันใจ และที่สำคัญคือการตามโลกให้ทัน ถ้ามีเกมเปิดใหม่โผล่มาก็จะเกิดการแข่งขันขึ้นในทันทีว่า ใครไปได้ไกลกว่า คนส่วนใหญ่มีเลเวลอยู่ที่เท่าไหร่ ถ้าไม่อยากตกเทรนด์ก็ต้องวิ่งไล่ตามให้ทัน และถ้าเกิดว่าดูเนื้อเรื่องก็จะกลายเป็นว่าเสียเวลาดูคัตซีนหรืออ่านเนื้อเรื่องนานขึ้น คนอื่นเล่น 1 วัน อาจจะเลเวล 30 แต่ถ้าอ่านเนื้อเรื่องไปด้วย 1 วันอาจจะได้แค่เลเวล 20 ก็เป็นได้ คนส่วนใหญ่เลยเลือกที่จะ SKIP เนื้อเรื่องเพราะอยากรีบเล่นเกม แล้วค่อยไปตามเก็บเนื้อเรื่องจากคนทำบทสรุปให้ทีหลังก็ได้ หรือไม่ก็อยาก SKIP เพราะสนแค่เกมเพลย์ก็มี

3. Tier List คือตัวควบคุมทิศทางการเล่นเกมของผู้เล่น

เนื่องจากว่าเกมทุกวันนี้เป็นเกมกาชา และถ้าเป็นผู้เล่นสายฟรีก็คงจะไม่มีโอกาสได้เล่นทุกตัวละครที่โผล่มาแน่ ๆ จากงบประมาณที่จำกัด เพราะงั้นผู้เล่นอย่างเราก็ต้องศึกษาหาข้อมูลไว้ก่อนที่จะตัดสินใจเปิดกาชา หรือจัดทีมตัวละครให้โอเคต่อการเล่นมากที่สุด แต่ในยุคสมัยของมือถือที่ทุกอย่างต้องสะดวก รวดเร็ว ทันใจนั้น การจะให้ผู้เล่นไปอ่านทุกตัวละครแล้วตัดสินเอาเองก็คงจะไม่ทันใจแน่ ดังนั้นการที่มี Tier List โผล่มาเป็นข้อสรุปให้เลยว่าตัวไหนดีกว่ากัน เลยเป็นวิธีการที่สะดวกกว่า แล้วมันส่งผลต่อการเล่นทั้งระยะสั้นและระยะยาวของผู้เล่นได้ด้วย ถ้าไม่มี Tier List ผู้เล่นก็จะตัดสินใจไม่ถูก เลือกยาก ไม่กล้าที่จะลงทุน หรือตัดสินใจผิดพลาดจนต้องกลับมาทำตาม Tier List อีกครั้งอยู่ดีครับ

4. ขอ Add Friend ไว้แต่ไม่เคยคิดจะเล่นด้วยกัน

เกมมือถือทุกเกมมีระบบ Add Friend ที่ทำให้คุณกับเพื่อนในชีวิตจริงสามารถเพิ่มรายชื่อเพื่อนในเกมได้ แต่ไม่ใช่ทุกเกมที่จะมีคอนเทนต์เล่นด้วยกันกับเพื่อนได้ บางเกมแอดไว้เพื่อเพิ่มช่องทางกันติดต่อเฉย ๆ แต่เนื่องจากเราสามารถคุยกันใน SNS นอกเกมได้ ดังนั้นการแอดเพื่อคุยกันเฉย ๆ คงไม่มีประโยชน์อะไร อย่างเก่งก็อาจจะมีกรณีของเกมที่ยืมตัวมาเล่นได้ หรือลงคอนเทนต์ด้วยกัน แต่เชื่อเถอะครับว่าเกมมือถือนั้นน้อยนักที่จะเล่นด้วยกันได้ถ้าไม่ใช่เกมหมาที่เน้น Multiplayer แล้วแข่งขันเอาชนะกันแบบจริงจัง ยิ่งเกมกาชายิ่งไม่ต้องพูดถึง เหมือนกับแอดกันไว้อวดตัวละครหรือข่มกันเรื่องเลเวลมากกว่า บางครั้งโพสหาเพื่อนเล่นในโซเชียล แต่พอแอดมาก็ค่อยได้เล่นด้วยกันเท่าไหร่ครับ เป็นการแอดเฉย ๆ ให้รู้ว่ามีตัวตนเท่านั้น

5. การเปิด Gacha ได้ตัวดี ๆ ต้องโพสต์ลง SNS

กาชาเป็นเรื่องของดวง และถ้าใครที่ศึกษา Tier List มาจนรู้แล้วว่าตัวไหนดี ตัวไหนเทพ เราก็จะมีความรู้สึกอยากอวดเป็นเรื่องธรรมดา และถ้าเกิดว่าดวงมันเข้าข้าง การโพสต์ลง SNS ก็เป็นเรื่องทั่วไปที่ผู้เล่นสมัยนี้ชอบทำกัน โดยมีวัตถุประสงค์อยากให้ผู้เล่นคนอื่นที่เล่นเกมเดียวกันนี้แสดงปฏิกิริยาอะไรสักอย่าง เช่น การคอมเมนต์ว่าอิจฉา หรือการเข้ามาคุยด้วยสัก 2-3 คอมเมนต์ เป็นอีกหนึ่งช่องทางในการหาเพื่อนคุย หรือไม่ก็อวดเฉย ๆ เพราะเกิดการหมั่นไส้กันโดยไม่รู้ตัวก็มี ซึ่งถ้ามองย้อนกลับไป สมัยก่อนไม่ได้มี SNS เหมือนในยุคนี้ ก็คงเทียบได้กับการที่เอาแผ่นเกมไปอวดเพื่อน หรือชวนเพื่อนมาเล่นเกมที่บ้านเพื่ออวดของเล่นนั่นแหละครับ

6. เล่นเกมเหมือนทำงาน ฟาร์ม Daily เพราะกลัวขาดทุน

การเล่นเกมมือถือในยุคนี้นั้น จะมีเรื่องของ Event จำกัดเวลา และ Daily Quest เข้ามาสนับสนุนการเล่นของผู้เล่น ถ้าผู้เล่นทำเควสต์เสร็จก็จะได้รับรางวัลเป็นเพชรหรือวัตถุดิบในการพัฒนาอื่น ๆ ที่ช่วยสนับสนุนการเล่นได้ ซึ่งคนที่เข้ามาทำ Daily ทุกวันก็จะมีอัตราการเจริญเติบโตของไอดีสูงกว่าคนที่เล่นวันเว้นวันอย่างแน่นอน อย่างที่บอกไปว่าเกมมือถือเชิง RPG จัดทีมพัฒนาตัวละครแบบนี้ มักจะมีการแข่งขันทางสังคมแบบอ้อมเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ทำให้ผู้เล่นไม่อยากตกเทรนด์ และอยากเติบโตให้เร็วที่สุด ให้ทันใจตามยุคสมัย ก็เลยทำให้ผู้เล่นส่วนใหญ่ต้องเข้าเกมไปล็อกอินแทบทุกวัน เล่นเกมเหมือนทำงานที่ต้องเข้าไปทำให้มันเสร็จ ๆ สนุกไหมก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าถ้าหยุดเล่น 1 วัน จะขาดทุนแน่ ๆ

7. Multi-tasking เล่นเกมไปด้วย ทำอย่างอื่นไปด้วย

ต้องบอกเลยว่าเกมในยุคนี้ พอเล่นจนอยู่ตัวแล้วเราจะเข้าไปเล่นเกมแค่ทำ Daily Quest หรือใช้ Stamina ให้จบเป็นวัน ๆ ไป ซึ่งมันจะใช้เวลาประมาณ 5-10 นาทีต่อเกมเท่านั้น ทำให้ผู้เล่นสามารถมีเกมฟาร์มที่ใช้เล่นได้หลายเกม บางคนมีเกมที่เล่น 5-6 เกมในมือถือ และด้วยเกมส่วนใหญ่เองก็มีระบบ Auto ให้อยู่แล้ว มันทำให้ผู้เล่นเกมมือถือสามารถฟาร์มเกมรายวันได้โดยที่สามารถทำอย่างอื่นไปด้วย เช่น เล่นไปดูหนังไป หรือสามารถเปิด Auto ตอนทำงานไปด้วย หรืออาจจะสามารถเล่นเกม 2-3 จอพร้อมกันได้ เพราะยังไงมันก็เปิด Auto อยู่แล้ว อาจจะมีเกมหลักไว้เกมนึง แล้วเกม Auto อีกเกมนึง ก็สามารถทำได้เช่นกัน ดังนั้นการเล่นเกมมือถือแบบ Multi-tasking จึงกลายเป็นเรื่องปกติของยุคปัจจุบัน

8. ผู้เล่นคิดว่าซื้อเพชรคุ้มกว่าซื้อเกม

สำหรับใครที่เล่นเกมมือถือจะรู้สึกว่า คุณค่าของตัวกาชาที่เปิดได้นั้นมันมีค่าสูงมาก เพราะไม่ใช่ทุกคนที่จะมี และหากคิดเป็นระยะเวลาที่ต้องใช้ฟาร์มเพชรก็ต้องฟาร์มหลายวันหลายเดือนกว่าจะได้เพชรมาเปิดตัวละคร ดังนั้นการจ่ายเงินซื้อเพชรก็เหมือนการจ่ายเงินซื้อเวลา และถ้าใครเล่นเกมกาชามานานก็จะเริ่มรู้สึกว่าการจ่ายเงินซื้อเพชรมันคุ้มค่ากว่าการซื้อเกมใน STEAM ซะอีก เวลาที่เราเจอเกมหนึ่งราคา 179 บาท เราก็คงจะคิดนานพอสมควรว่า เกมนี้เหมาะกับเราไหม ซื้อมาแล้วจะเล่นคุ้มไหม เกมจะดีหรือเปล่า ในขณะที่หากเป็นตั๋วรายเดือน 179 บาท ผู้เล่นเกมกาชาจะรู้สึกว่ามันถูกมาก ซื้อได้แบบไม่ต้องคิดอะไรเลย

และนี่ก็คือ “8 พฤติกรรมการเล่นเกมที่มาจากยุคของเกมมือถือ” ตรงกับประสบการณ์ของเพื่อน ๆ ไหมครับ อย่างไรก็ตามไม่ใช่ทุกคนที่จะเป็นอย่างที่กล่าวมานะครับ แล้วคุณล่ะครับคิดว่าพฤติกรรมของผู้เล่นในยุคนี้เปลี่ยนแปลงไปมากแค่ไหน ลองคอมเมนต์บอกกันได้นะครับ

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่วิดีโอเกมถูกกล่าวหาว่าเป็นต้นเหตุที่ก่อให้เกิดความรุนแรง แต่ก็ยังไม่มีหลักฐานสนับสนุนคำกล่าวอ้างนี้ ในความเป็นจริงสักเท่าไหร่นัก ในทางกลับกันการศึกษาบางชิ้นได้แนะนำว่าวิดีโอเกมสามารถส่งเสริมสุขภาพจิตได้ นอกจากนี้ คำกล่าวอ้างของ Lula ที่ว่าไม่มีวิดีโอเกมเพื่อการศึกษานั้นไม่ถูกต้อง เพราะเกมอย่าง Minecraft, Sky: Children of the Light และ Lingo Legend เป็นเพียงตัวอย่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเกมที่ส่งเสริมการเรียนรู้

Gibbon: Beyond the Trees เป็นเกมให้ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับประเทศบราซิลโดยเฉพาะ เนื่องจากเป็นเกมที่เกี่ยวข้องกับการตัดไม้ทำลายป่า ในขณะเดียวกัน เกมอย่าง Peppa Pig และเกม LEGO ก็เหมาะสำหรับเด็กที่อายุน้อย ในขณะที่ Final Fantasy X มอบประสบการณ์ที่เป็นผู้ใหญ่และซับซ้อนกว่า

นอกจากนี้วิดีโอเกมเป็นสื่อที่สามารถมอบประสบการณ์ที่หลากหลาย ตั้งแต่การศึกษาไปจนถึงความบันเทิง สิ่งสำคัญคือต้องตระหนักในสิ่งนี้และไม่ตกหลุมพรางของการกล่าวโทษว่าเกมคือต้นเหตุของปัญหาสังคม

จากรายงานที่เชื่อว่า “ภาพรวมตลาดผู้บริโภคเกมทั่วโลก” แสดงให้เห็นว่าจากผู้เล่นเกม 3.7 พันล้านคนทั่วโลก มีเพียง 300 ล้านคนเท่านั้นที่เป็นผู้เล่นเกมพีซีหรือคอนโซลสำหรับเล่นเกมโดยเฉพาะ รายงานนี้ยังเน้นย้ำอีกว่าเกมเมอร์คอนโซลส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในอเมริกาเหนือและยุโรป ในขณะที่กลุ่มเกมเมอร์ที่ใหญ่กว่านั้นคือผู้ที่เล่นบนอุปกรณ์พกพาอย่างมือถือนั่นเอง

จากข้อมูลนี้เว็บไซต์ playstationlifestyle มองว่ายังมีช่องว่างอีกมากจากการเติบโตสำหรับแบรนด์ PlayStation ในการพยายามเปลี่ยนผู้เล่นเกมมือถือให้เป็นเกมคอนโซล อย่างไรก็ตามรายงานยังระบุด้วยว่าตัวเลข 3.7 พันล้านคนที่อ้างอิงไว้ “ค่อนข้างไร้ความหมายและใช้เป็นการพาดหัวข่าวให้น่าตื่นเต้นเท่านั้น” เนื่องจากฐานผู้บริโภคหลักที่แท้จริงมีขนาดเล็กกว่ามาก

อย่างไรก็ตาม เกมเมอร์คอนโซลและพีซีกว่า 300 ล้านคนยังคงเป็นตลาดที่สำคัญ และมีโอกาสเติบโตอีกมากสำหรับแบรนด์ PlayStation ซึ่งก็สอดคล้องกับทาง Jim Ryan ซีอีโอของ Sony Interactive Entertainment เคยพูดไว้ในปี 2021 ว่าเขาปรารถนาที่จะเห็น “โลกที่ผู้คนหลายสิบล้านคนสามารถเพลิดเพลินกับเกมที่เราสร้างบน PlayStation ได้” และหากดูจากรายงานนี้ด้วยตัวเลขที่ระบุไว้นั้นอยู่ใกล้แค่เอื้อมมาก ๆ

สำหรับข่าวอื่น ๆ ที่น่าสนใจก็คือยอดขาย PS5 ในสหราชอาณาจักรเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าในช่วงสองสามเดือนแรกของปี 2023 นอกจากนี้ Resident Evil 4 Remake เวอร์ชั่น PS5 และ PS4 ยังทำยอดขายได้ดีกว่าเครื่อง Xbox Series X|S และ PC ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความนิยมอย่างต่อเนื่อง ของ PlayStation ในหมู่นักเล่นเกมคอนโซล

Joshua Federov และเพื่อนของเขาเรียก Joshua David Pence ชายวัย 29 ปีว่า NPC และนั่นก็เพียงพอที่จะทำให้ Pence ฉุนขาดและชักมีดออกมาและเริ่มวิ่งไล่แทงเด็ก ๆ จนสุดท้ายเด็กชายวัย 11 ขวบถูกแทงหลายครั้ง แต่ยังโชคดีที่รอดมาได้หลังจากเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล ในขณะที่ Pence ถูกตั้งข้อหา 2 กระทง ได้แก่ทำร้ายร่างกายด้วยอาวุธ และทำร้ายร่างกายเด็ก

ถ้าจะให้พูดตามจริง ก็ต้องบอกว่าเหตุการณ์ดูถูกดูหมิ่นโดยอ้างอิงจากเกมแบบนี้เป็นเหตุการณ์ที่หาได้ยากพอสมควร เพราะโดยปกติแล้วเรามักจะได้ยินเรื่องราวของเหตุรุนแรงที่เกิดจากการโกง หรือทะเลาะกันภายในเกมมากกว่า อย่างไรก็ตามสิ่งที่ดีที่สุดคือไม่มีเหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นจะดีกว่า ไม่งั้นสุดท้าย “เกมจะกลายเป็นผู้ร้าย” ในสายตาคนหลาย ๆ คนต่อไป

1. การนั่งเล่นเกมกับเพื่อนที่ร้านเกม

ร้านเกมคือสถานที่สุดพิเศษของวัยรุ่นเกือบจะทุกคน ถ้าครอบครัวของคุณไม่ได้เข้มงวดมากก็เชื่อว่าน่าจะเคยเข้าไปสัมผัสบรรยากาศข้างในนั้นมาบ้างไม่มากก็น้อย บางคนนั้นถือเอาร้านเกมเป็นเซฟโซนของชีวิต เพราะถ้าเป็นร้านที่ดี เราก็จะสัมผัสได้ถึงความสนุกและความอบอุ่นไปพร้อม ๆ กัน มีเพื่อนที่เรารู้จัก เล่นเกมด้วยกัน เจ้าของร้านใจดี มีข้าวมีน้ำให้ซื้อกิน แถมยังได้จดจ่ออยู่กับสิ่งที่ชอบไปหลายชั่วโมง บางคนที่เรียกได้ว่าสิงร้านเกมตลอดเวลา ซึ่งการนั่งเล่นเกมกับเพื่อนที่ร้านนี้ในปัจจุบันก็แทบไม่มีแล้ว เพราะธุรกิจร้านเกมเองก็ปิดตัวลงไปแทบจะไม่มีให้เห็น รวมกับการที่ราคาคอมพิวเตอร์เองก็ถูกลงกว่าแต่ก่อนมาก ทุกคนมีคอมใช้ มีเน็ตเล่น มีโปรแกรมสื่อสารในออนไลน์ ความจำเป็นที่ต้องมาร้านเกมเลยลดน้อยลง แต่ถึงเราจะเล่นเกมกับเพื่อนแบบออนไลน์ได้ ความรู้สึกก็ค่อนข้างที่จะแตกต่างจากการนั่งเล่นเกมข้าง ๆ กันจริง ๆ ครับ

2. การเปลี่ยนแผ่นเกมเพื่อเล่นเนื้อเรื่องต่อ

ในยุคสมัยหนึ่งเกมจะถูกบรรจุลงแผ่นดิสก์ ซึ่งอาจจะเป็น CD หรือ DVD ก็ตามแต่เครื่องนั้น ๆ จะออกแบบมา แต่เกมบางเกมก็มีความยาวเกินความแผ่นเกมแผ่นหนึ่งจะบรรจุได้หมด โดยเฉพาะยุค PS1 ที่แผ่น CD จะบรรจุได้ประมาณ 600-700 MB เท่านั้น ซึ่งตัวเกม RPG บางเกมที่มีเนื้อเรื่องยาวนานที่ต้องเล่นหลายสิบชั่วโมงถึงจะจบ จำเป็นที่จะต้องใช้แผ่น CD หลายแผ่นตั้งแต่ 2-4 แผ่นเลยทีเดียว และช่วงรอยต่อระหว่างแผ่นก็จะมีหน้าคำสั่งให้เปลี่ยนดิสก์ To be continued มันเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของเกมยุคนั้นเลยที่มีการเปลี่ยนแผ่นเกมแต่ยังเป็นเกมเดิม มันให้ความรู้สึกเหมือนเราได้ก้าวไปข้างหน้า เราข้ามผ่านอีกหนึ่งจุดใหญ่ของเกมแล้วนะ สมัยยังเด็กการเล่นจบ 1 แผ่นเป็นอะไรที่น่ายินดีมาก ซึ่งในยุคนี้เกมต่าง ๆ ก็กลายมาเป็นแพลตฟอร์มโหลดออนไลน์กันหมดแล้ว

3. การพกเซฟติดตัวไปเล่นเกมที่อื่น

การเล่นเกมบางเกมนั้นไม่สามารถเล่นให้จบในวันเดียวได้ แต่ถ้าจะต้องอาศัยเซฟเกมจากร้านก็รู้สึกไม่ปลอดภัย กลัวว่าเซฟเราจะโดนลบหรือปู้ยี่ปู้ยำจากผู้เล่นคนอื่น แต่จะให้ซื้อเครื่องเกมหรือคอมมาไว้ที่บ้าน ณ ช่วงเวลานั้นก็แพงเกินไป ถ้าพ่อแม่ไม่ซื้อให้ก็คืออดเล่น แต่ยุคสมัยนั้นยังมีสิ่งที่เรียกว่า Memory Card สำหรับเครื่อง Console และ Floppy Disk สำหรับเครื่อง PC อยู่ มันคือไอเทมประจำตัวเกมเมอร์ในยุคนั้นที่นิยมไปเล่นเกมที่ร้าน แต่ไม่อยากแบ่งปันเซฟของตัวเองกับใคร ขอแค่ร้านนั้นมีเกมที่เราเล่น แต่เราก็สามารถโหลดเซฟของตัวเองเก็บไว้เล่นต่อที่ร้านไหนก็ได้ แถมราคายังเอื้อมถึง ไม่ต้องเสียเงินหลักพันหลักหมื่นเพื่อซื้อเครื่องไว้ที่บ้าน สมัยนั้นใครพกเซฟเกมติดตัวไปร้านจะเป็นอะไรที่เท่มาก เหมือนจอมยุทธ์ที่เดินเข้าร้านมาแล้วเซฟโคตรเทพ ซึ่งสมัยนี้ก็มีระบบ ID เกมหรือเซฟขึ้นคลาวด์กันหมดแล้ว

4. การซื้อนิตยสารเพื่อเอาแผ่นเกม

ย้อนกลับไปในยุคที่อินเทอร์เน็ตในบ้านเรายังไม่ได้เร็วมากเหมือนอย่างปัจจุบัน ความเร็วเน็ตบ้านแค่ 56k และบ้านไหนที่มี 256mb ก็ถือว่า Hi-Speed แล้ว ในยุคนั้นการโหลดเกมออนไลน์มาเล่นสักเกม หรือโหลดพวก Emu เกมต่าง ๆ ก็ยังทำได้ยาก เน็ตที่มีก็แรงพอแค่เชื่อมต่อเกม แต่โหลดเกมนาน 10 ชั่วโมงก็ไม่ไหว แถมเสี่ยงหลุดต้องโหลดใหม่ด้วย ปัญหาต่าง ๆ เหล่านี้จะถูกแก้ด้วยการไปซื้อนิตยสารเกมที่ร้านหนังสือ ซึ่งส่วนมากจะแถมแผ่นเกมติดมาด้วย เช่น ถ้าเราอยากเล่น Ragnarok Online เราก็แค่ซื้อหนังสือ RO มาสักเล่ม ก็จะได้แผ่นเกมพร้อมตัว Install แบบง่าย ๆ ไม่ต้องเสียเวลาโหลด หรือนิตยสารรวม Emu เกมบอส เกมแฟมมิค่อม และอื่น ๆ ก็หาซื้อได้จากนิตยสารรวมเกมเช่นเดียวกัน ส่วนยุคนี้ก็มีให้หาซื้อกันในร้านค้า และเน็ตบ้านเราก็แรงขึ้นจนโหลดไม่ถึง 10 นาทีก็ได้เล่นแล้วครับ

5. การได้เจอดาราในเกมออนไลน์

เกมออนไลน์ในยุคก่อน โดยเฉพาะเกมแนว MMORPG ที่มีตัวละครไปเดินเล่นในเกมได้ ผู้เล่นอย่างเราจะมีความคาดหวังที่จะได้เจอดาราประจำเกมนั้น ๆ เพราะดาราต่าง ๆ ในเกมออนไลน์จะทำหน้าที่คล้าย ๆ กับสื่อบนนิตยสาร เขาจะมาสัมภาษณ์ผู้เล่น เขียนคอลัมน์ และถ่ายรูปกับผู้เล่นภายในเกมไปลงนิตยสารที่เขาสังกัดอยู่ การที่เราได้เจอดาราในเกมและได้ลงคอลัมน์หนังสือมันไม่ต่างอะไรกับการได้ออกทีวีในโลกแห่งความจริงเลย เรามักจะรู้สึกตื่นเต้นและออกตามหาดาราเหล่านี้ให้เจอสักครั้งในชีวิต ซึ่งในสมัยนี้อาจไม่มีให้เห็นเท่าไหร่แล้ว เนื่องจากเกมก็เปิดตัวมากขึ้น การกระจายตัวของผู้เล่นและสื่อก็มีมากขึ้น ไม่ได้มีสื่อไหนจดจ่ออยู่กับเกม ๆ เดียวอีกต่อไป ยิ่งในยุคโซเชียลมีเดียแบบนี้ใครก็สามารถมีชื่อเสียงโด่งดังได้ การเจอคนดังเลยไม่ใช่ความรู้สึกตื่นเต้นอีกต่อไป ยกเว้นว่าจะเจอกับไอดอลหรือคนที่เราชอบจริง ๆ เท่านั้นครับ 

6. การเบิร์นแผ่นดิสก์แบ่งเกมกับเพื่อน

หลายคนในยุคนี้อาจไม่รู้จักการเบิร์นแผ่นดิสก์กันแล้ว แต่เชื่อว่าหลาย ๆ คนก็คงจะมีประสบการณ์แบบนี้อยู่ไม่น้อย ซึ่งการเบิร์นแผ่นดิสก์มันก็คือการ Copy แผ่น CD ด้วยกัน หรือการเอาข้อมูลใน PC มายัดลงแผ่นดิสก์นั่นเอง โดยจะใช้โปรแกรมที่ชื่อว่า Nero ซึ่งสายเกมมักจะมีติดเครื่องกันทุกคน เราจะใช้การเบิร์นแผ่นนี้แลกเปลี่ยนเกมกันระหว่างเราและเพื่อน ถ้ามีเพื่อนคนหนึ่งได้เกมใหม่มา เพื่อนในกลุ่มก็จะมีเกมนั้นเล่นกันทุกคน ยิ่งถ้าใครมีกลุ่มเพื่อนที่กว้างขวางล่ะก็ เรื่องการหาเกมเล่นนี่เรียกได้ว่าแทบจะไม่มีขาดตกบกพร่องเลยทีเดียว มันคือสังคมแห่งการแลกเปลี่ยนที่แท้จริง และบางครั้งเราก็ไม่ได้แลกเปลี่ยนกันแค่เกมด้วย อาจจะมีแบ่งอนิเมะให้กันดู โหลดหนังมาดู หรืออาจจะเป็นหนังผู้ใหญ่ก็มีเช่นกัน (555)

และนี่ก็คือ “6 โมเมนต์ของการเล่นเกมที่หาได้ยากแล้วในยุคนี้” เป็นยังไงกันบ้างครับ พอพูดถึงแล้วแอบคิดถึงอดีตกันบ้างไหมเอ่ย เรื่องราวเหล่านี้เอาจริง ๆ ก็ผ่านไปนานกว่า 20 ปี แล้วนะครับ ในปัจจุบันไม่รู้ว่ายังสามารถพบเห็นได้อีกหรือเปล่า มันก็เป็นช่วงเวลาที่มีเสน่ห์ประจำยุคสมัยที่ค่อนข้างดีเลยล่ะครับ แล้วคุณล่ะครับมีโมเมนต์อะไรนอกจาก 6 ข้อนี้อีกไหม ที่มันหาได้ยากแล้ว ลองคอมเมนต์บอกเราได้นะครับ